ตัวเองมาตลอดเรื่องเมืองอัคนีแม้ว่ามันจะไม่ใช่ความผิดของเขาเลยเจี้ยนเฉินหัวเราะเมื่อเขาได้ยินแบบนั้น เขาตอบกลับ “ข้ารู้เรื่องนี้แล้ว แต่ไม่ต้องกังวลไป ไม่มีใครเอาของของข้าไปได้หรอก ข้าได้เอาเมืองอัคนีที่เคยถูกพันธมิตรพิชิตอัคนียึดไปกลับคืนมาแล้ว”ใบหน้าของหมิงตงและเถี่ยต้าเต็มไปด้วยความยินดีขึ้นมาทันที อย่างไรก็ตาม หมิงตงดูเหมือนจะคิดถึงบางเรื่องได้อีกครั้ง คิ้วของเขาขมวดอย่างกังวลและพูดออกมา “แต่เจี้ยนเฉิน ตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบของทวีปจะไม่ยอมให้เราเอาเมืองอัคนีไป ถ้าตระกูลผู้พิทักษ์เข้ามายุ่งอีก พวกเราจะไม่มีกำลังพอที่จะรักษาเมืองอัคนีเอาไว้ได้เลย แม้ว่าลุงเทียนจะอยู่ด้วยก็เถอะ”“ตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบ” เจี้ยนเฉินพึมพำเบา ๆ เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอย่างเย็นชาแล้วก็พูดต่อ “ถ้าตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบเข้ามายุ่งอีก ข้าจะไม่ปล่อยให้พวกนั้นได้ประโยชน์อะไรไปแน่”แม้ว่าตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบจะมียุทธภัณฑ์จักรพรรดิที่สามารถทำลายโถงศักดิ์สิทธิ์ได้ แต่พลังของอาวุธนั้นก็ยิ่งใหญ่มาก พวกเขาสามารถใช้มันได้ต่อเมื่อในช่วงเวลาที่สำคัญมากเท่านั้น เว้นเสียแต่ว่าตระกูลผู้พิทักษ์จะถูกไล่ต้อนให้อยู่ในสถานการณ์ที่เหมือนกับนิกายยิหยวนในครั้งก่อน เจี้ยนเฉินก็ไม่เชื่อว่าตระกูลผู้พิทักษ์จะใช้ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิได้อย่างง่ายดายขนาดนั้นอย่างไรก็ตาม แม้ถ้าพวกเขาต้องการที่จะใช้มันเพื่อที่จะต่อต้านเขา เจี้ยนเฉินก็ม
