ณของข้าและแยกออกจากกันไปอย่างรวดเร็ว”เจี้ยนเฉินรู้สึกเสียดายเกี่ยวกับเรื่องที่เขาได้ยินเกี่ยวกับมัน มันเป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่โถงศักดิ์สิทธิ์ซึ่งทรงพลังขนาดนี้ต้องถูกทิ้งไว้ให้ฝุ่นเกาะเทียนเจี้ยนถอนหายใจยาวก่อนที่จะเลิกคิด “หมิงตงและสหายของเจ้า เถี่ยต้า กำลังฝึกฝนอยู่ด้านในโถงศักดิ์สิทธิ์ เจี้ยนเฉิน ตามข้ามา”เจี้ยนเฉินตามเทียนเจี้ยนเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาผ่านไปหลายพระราชวัง ก่อนที่จะมาถึงที่โถงใหญ่เจี้ยนเฉินเห็นหมิงตงและเถี่ยต้าทันทีที่เขาเข้ามาที่โถง พวกเขานั่งอยู่ที่พื้นและกำลังฝึกฝนอยู่ เขายากที่จะสงบใจไว้ได้และค่อนข้างตื้นตันความแข็งแกร่งของทั้งหมิงตงและเถี่ยต้าเพิ่มขึ้นอย่างมากตั้งแต่ที่เจี้ยนเฉินไม่ได้เห็นพวกเขาทั้งสองมานาน แค่พลังแห่งการมีอยู่ของทั้งสองเพียงอย่างเดียว เจี้ยนเฉินก็บอกได้เพียงมองปราดเดียวว่าหมิงตงนั้นอยู่ในขั้นสูงสุดของเซียนสวรรค์แล้ว ในขณะที่เถี่ยต้ายิ่งทรงพลังมากกว่านั้นอีก เขาเป็นเซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 3 แล้วอย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินก็รู้สึกงงงวยเมื่อเขาเห็นร่างใหญ่กำยำ ผิวสีทอง และรอยประทับรูปขวานบนหน้าผากของเถี่ยต้า เถี่ยต้าเปลี่ยนไปอย่างมากในหลายปีที่ผ่านมานี้ เจี้ยนเฉินเกือบจะจำเขาไม่ได้“พรสวรรค์ของหมิงตงนั้นยอดเยี่ยมมาก และเขาก็ฝึกฝนอย่างหนักในหลายปีที่ผ่านมา นั้นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงได้อยู่ในขั้นสูงสุดของเซียนสวรรค์ด้วยอายุที่น้อยขนาด
