ลออกมาเหมือนน้ำท่วม และล้อมรอบเขาอยู่เป็นไฟสีดำ
ทันใดนั้นเอง พลังแห่งการทำลายล้างก็เติมเต็มไปรอบ ๆ ทำให้เมฆปั่นป่วน คลื่นพลังงานที่น่ากลัวขยายออกไปทุกทิศทาง ทำให้มิติรอบ ๆ ยังสั่นไหว
แกร๊ก ! แกร๊ก !
ภายใต้การดิ้นรนอย่างเต็มกำลังของเจี้ยนเฉิน มิติพันธนาการของยิหยางซีแตกกระจายทันที ทำให้มิติรอบ ๆ เขาสั่นไหวอย่างต่อเนื่อง
อย่างไรก็ตาม ในเมื่อยิหยางซีกล้าพอที่จะโจมตีเจี้ยนเฉินแล้ว เขาก็ได้กะเวลาไว้อย่างแม่นยำตั้งแต่ตอนแรกแล้ว เขาไม่ให้เวลาเจี้ยนเฉินในการเอาโถงศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมา ในตอนที่เจี้ยนเฉินหลุดเป็นอิสระ นิ้วของยิหยางซีก็อยู่ห่างจากหน้าผากของเจี้ยนเฉินอีกไม่ถึงหนึ่งนิ้วแล้ว มันพุ่งตรงไปที่วิญญาณของเขาอย่างเร็วมาก
ตาขงเจี้ยนเฉินหรี่เล็กทันที เขาไม่ได้เตรียมตัวเลย ซึ่งทำให้เขาตกอยู่ในอันตราย เขากำลังคิดถึงพ่อและแม่ของเขาก่อนหน้านี้และไม่ได้คิดว่าผู้ที่มีเกียรติของตระกูลผู้พิทักษ์นิกายยิหยวนอย่างยิหยางซีจะโจมตีเขาตอนที่ยังไม่ทันตั้งตัว แม้ว่าเขาจะมีโถงศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถปกป้องเขาได้ แต่เขาก็ไม่มีเวลาที่จะเอามันออกมา
ในวินาทีแห่งความเป็นความตายนี้ แสงสีทองวาบก็พุ่งออกมาจากหว่างคิ้วของเขา มันเกิดเป็นหอคอยสีทองขนาดเท่ากำปั้น และป้องกันที่หว่างคิ้วของเจี้ยนเฉินเอาไว้
บู้ม !
การโจมตีกระแทกเข้าไปที่หอคอยสีทองอย่างรุนแรง และทำให้เกิดเสียงระเบิดบาดแก้วหูดังขึ้นมาทันที มันสะท้อนไปรอบ ๆ และก
