าเจ้าไม่ชอบตระกูลเจียงหยางของพวกเรา แต่พวกเราหวังว่าเจ้าจะพิจารณาเรื่องคงเอ๋อ มันขึ้นอยู่กับเจ้าว่าผนึกของคงเอ๋อจะถูกเอาออกหรือไม่และเขาจะสามารถขึ้นสู่ระดับการฝึกฝนที่สูงกว่านี้ได้ในอนาคต” เจียงหยาง ซู อวี้หยวนพูดด้วยน้ำเสียงขอร้อง
เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะลังเล เรื่องนี้เกี่ยวข้องโดยตรงกับทวดของเขา เจียงหยาง ซู หยุนคง ดังนั้นเขาจึงต้องคิดมันอย่างจริงจัง ไม่มีคนอื่นใดที่สามารถเอาผนึกออกจากเจียงหยาง ซู หยุนคงได้ นอกจากตระกูลผู้พิทักษ์เจียงหยาง นี่รวมถึงเซียนจักรพรรดิด้วย
เจี้ยนเฉินพยักหน้าตกลงในตอนท้ายแต่เขาก็ลังเลมาก เขาพูด “เอาหล่ะ ข้าจะกลับไปที่ตระกูลผู้พิทักษ์กับพวกท่าน แบบนั้นทวดของข้าก็จะกลับมาฝึกฝนได้อีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา ให้ข้าจัดการกับเรื่องของข้าก่อน”
เจียงหยาง ซู หยวนเซียวและเจียงหยาง ซู อวี้หยวน ดีใจทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น พวกเขาตื้นตันใจ
เจี้ยนเฉินและทั้งคู่ออกจากห้องไปหลังจากที่พูดคุยกัน พวกเขาเห็นรุยจินและเฮยยู่กำลังรออยู่ด้านนอกทันทีที่พวกเขาออกมา
สายตาของเจียงหยาง ซู หยวนเซียวเปลี่ยนไปทันทีที่เขาเห็นทั้งสองคน มันเปลี่ยนไปเป็นความเคารพที่มีต่อผู้ที่ทรงพลัง ทั้งสองคนตรงหน้าพวกเขานั้นทรงพลังมากเสียจนมารราคะและจักรพรรดิแลงคีรอสไม่สามารถที่จะเอาชนะทั้งคู่ได้ แม้แต่ตระกูลผู้พิทักษ์ก็จะไปทำให้สองคนนี้ขุ่นเคืองไม่ได้
“ผู้อาวุโสรุยจินและผู้อาวุโสเฮยยี่ พว