ึงขีดสุด ในขณะที่คนจากอารามจิตพิสุทธิ์ยังคงสงบนิ่ง สำหรับพวกเขา ตราบใดที่พยัคฆ์ปีกเทวะไม่ไปตกอยู่ในมือของทวีปสัตวเทวะ พวกเขาก็ไม่สนว่ามันจะอยู่ที่ตระกูลผู้พิทักษ์ใดรุยจินแอบมองผ่านไปที่คนของตระกูลผู้พิทักษ์และมารราคะ เขาพูดกับเจี้ยนเฉิน “เจ้ามีเรื่องที่ยังไม่สะสางอีกหรือไม่ น้องเจี้ยนเฉิน ? “เจี้ยนเฉินมองไปที่ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายยิหยวนทันทีเมื่อเขาได้ยินแบบนั้น ก่อนที่จะส่ายหน้าหลังจากที่ลังเลเล็กน้อย รุยจินและเฮยยู่ช่วยเขามาพอแล้ว ครั้งแรกพวกเขาได้ช่วยชีวิตของเจี้ยนเฉินเอาไว้บนเกาะมังกรเพื่อหนีการไล่ตามของวิญญาณมังกร และช่วยเจี้ยนเฉินในการเอาหญ้าน้ำลายมังกรมา จากนั้นพวกเขาก็ช่วยหยุดมารราคะและเซียนจักรพรรดิของทวีปสัตว์เทวะอีกในครั้งนี้ เจี้ยนเฉินติดหนี้บุญคุณพวกเขาเพียงพอแล้วและไม่ต้องการจะติดหนี้บุญคุณมากกว่านี้“เมื่อเจ้าจัดการเรื่องทั้งหมดของเจ้าแล้ว อย่าอยู่ที่อวกาศต่อเลย กลับไปที่ทวีปเถอะ” รุยจินพูด หลังจากนั้น เขาก็คว้าไหล่ของเจี้ยนเฉินและบินไปทางทวีปเทียนหยวนตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบและมารราคะลังเลเล็กน้อยในขณะที่พวกเขามองทั้งสามบินออกไป ในตอนสุดท้าย พวกเขาไม่ได้หยุดทั้งสามไว้และแยกย้ายตัวกันออกไปแทนแม้จะไม่ยืนยันว่าชื่อของเจี้ยนเฉินจะโด่งดังไปทั่วทั้งทวีปหลังจากเรื่องที่เขาทำในครั้งนี้ แค่หัวหน้าตระกูลของตระกูลโบราณและเซียนราชาที่เป็นอิสระบางคนก็เห็นความแข็งแกร่งของเขาแล้ว
