น่นะว่าข้าไม่ได้ทำให้ใครกลัวในการที่ข้าปรากฏตัวออกมาอย่างกะทันหันแบบนี้” มารราคะพูดในขณะที่เขาหัวเราะเบา ๆ
“ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเจ้าที่นี่ มารราคะ เจ้ามาทำไม ? ” จอมยุทธพูดอย่างเย็นชา การปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกระทันหันของมารราคะนั้นไม่เป็นที่ต้อนรับ
“หืม ข้าสามารถไปที่ไหนก็ได้ที่ข้าต้องการ ตั้งแต่เมื่อไรกันที่เจ้ามีสิทธิ์บอกว่าข้าห้ามไปที่ไหน ? เจ้าไม่มีอำนาจขนาดนั้น” มารราคะเหยียดหยามออกมา หลังจากนั้น เขาก็มองไปที่เจี้ยนเฉินแล้วยิ้ม “เจี้ยนเฉิน เจ้าช่างน่าประทับใจจริง ๆ เจ้าแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนอีก ข้าชื่นชมเจ้าจริง ๆ ที่กล้าต่อต้านตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบ ข้าจำได้ว่าตอนที่ข้ามีความแข็งแกร่งเท่ากับเจ้า ข้าได้ลอบเข้าไปในสำนักธูปสวรรค์และไปแอบดูหัวหน้าสำนักคนปัจจุบันตอนกำลังอาบน้ำอยู่ ข้าไปแอบดูสองสามครั้งก่อนที่จะถูกไล่ตามไปทั่วทั้งทวีปโดยคนที่แข็งแกร่งที่สุดในสำนัก เขาไล่ตามข้า 10 ปีเต็มก่อนที่จะพอใจ ข้าเทียบเจ้าไม่ได้เลยที่ไปต่อต้านตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบด้วยตัวเองและทำให้พวกนั้นหงอไปเลย”
“มารราคะ เจ้ารู้จักอายบ้างหรือไม่ ? ” หญิงที่ดูเหมือนจะอายุสามสิบจ้องไปที่มารราคะอย่างโกรธเกรี้ยว นางเป็นจอมยุทธของสำนักธูปสวรรค์ สายตาของนางเหมือนต้องการที่จะถลกหนังของเขาออกทั้งเป็น
“น้องหยุนเซียง สองพันปีแล้วซินะตั้งแต่ที่พวกเราพบกันครั้งล่าสุด เจ้าได้กลายเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักธูปสวรรค์แล
