ยใจออกมาอย่างมีอารมณ์แล้วพูดว่า “มีบางคนกำลังต่อสู้กับนิกายยิหยวนด้วยโถงศักดิ์สิทธิ์ ข้าสงสัยเหลือเกินว่าใครกันที่ควบคุมโถงศักดิ์สิทธิ์อยู่ ความกล้าหาญนั้นช่างน่าชื่นชมจริง ๆ ที่เขากล้าแม้กระทั่งไปยั่วยุหนึ่งในตระกูลผู้พิทักษ์ แต่นี่ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับข้าอยู่ดี ข้าไม่ยุ่งเรื่องของทวีปมานานแล้วและข้าจะไม่ไปยุ่งเรื่องอะไรอีก ตราบใดที่จอมยุทธของทวีปสัตว์เทวะไม่มาบุกรุกและชีวิตของเจ้าอ้วนน้อยไม่เป็นอันตราย ข้าก็จะไม่สนใจ ถึงแม้ฟ้าจะถล่มก็ตาม”
ชายไร่ชราหยุดตอนที่เขาพูดถึงตรงนี้ ความประหลาดใจฉายอยู่ในดวงตาของเขาในขณะที่เขาพูดออกมา “แปลกจริง ทำไมข้าถึงคุ้นกับพลังแห่งการมีอยู่จากโถงศักดิ์สิทธิ์นั่นจัง ? มันดูเหมือนจะเชื่อมโยงกับวิธีการฝึกฝนของนิกายดาบโลหิตของข้า ใครกันที่กำลังควบคุมโถงศักดิ์สิทธิ์ ? “
ชาวไร่ชราขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาก้มหัวลงคิดและพึมพำกับตัวเอง “ไม่ได้การ ข้าต้องไปดูแล้วล่ะ” เขาเหวี่ยงจอบและเปิดประตูมิติออก จากนั้น เขาถึงเดินทางไปที่นั่นด้วยเท้าเปล่าพร้อมกับจอบที่อยู่ไหล่ของเขา
ในอีกเขตมิติอื่น กระจกน้ำขนาดใหญ่ลอยอยู่กลางอากาศ และเผยให้เห็นถึงการต่อสู้กันระหว่างโถงศักดิ์สิทธิ์ทั้งหก ด้านล่างมีชายชุดขาววัยกลางคนที่ดูชั่วร้ายกำลังนอนอยู่กระจกในขณะที่เขามองออกไปอย่างสนใจ เขาดูเหมือนกำลังดูบางอย่างที่น่าตื่นตาตื่นใจอยู่
“ข้าไม่คิดเลยว่าเจี้ยนเฉินจะทรงพลังขนาดนี้หลังจากที่หายไปแค่ไ