องเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมากด้วยในขณะที่เขาอุทานออกมาแล้วชี้ไปที่เจี้ยนเฉิน “ปะ ปะ เป็นไปได้ยังไง ! ? ทำไมพลังแห่งการมีอยู่ของเจ้าถึงได้ทรงพลังขนาดนี้ ! ? เจ้ากลายเป็นเซียนราชาได้ไงในเวลาแค่ไม่กี่ปี ! ? ” ความเหลือเชื่อท่วมท้นไปที่ใบหน้าของไป่ยี่เฟย จิตใจของเขาเริ่มที่จะปั่นป่วนด้วยความตกใจ
ต่อมา ไป่ยี่เฟยก็มองไปที่กระบี่ของเจี้ยนเฉินทันที ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปอีกครั้ง ในครั้งนี้มันเต็มไปด้วยความตกตะลึง เขาตะโกนออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ “นะ นั่นมันยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ เจ้ามียุทธภัณฑ์จักรพรรดิจริง ๆ ! “
เจียนเนอดไม่ได้ที่จะเหยียดหยามออกมาเมื่อเขาเห็นว่าไป่ยี่เฟยนั้นตกใจเพียงใด “ไป่ยี่เฟย มันน่าเสียดายที่ข้าพลาดที่จะสังหารเจ้าในตอนนั้น แต่ในวันนี้เจ้าจะต้องตาย ไม่มีใครช่วยเจ้าได้แล้ว”
ไป่ยี่เฟยเก็บความตกใจอย่างรวดเร็วจากคำพูดเหยียดหยามของเจี้ยนเฉิน สายตาของเขาเป็นประกายในขณะที่เขาสงบลงอย่างรวดเร็วและตะโกนออกมา “เจี้ยนเฉิน พลังแห่งการมีอยู่ของเจ้าที่เป็นถึงเซียนราชาอาจจะเนื่องมาจากยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ เจ้ายังเป็นเซียนผู้คุมกฎอยู่ในตอนนี้ เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าจะเอาชนะข้าได้เพียงแค่มียุทธภัณฑ์จักรพรรดิ ? เจ้ากำลังหลอกตัวเองอยู่ เซียนราชานั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่เจ้าจะจินตนาการได้ ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นถึงความยิ่งใหญ่ของเซียนราชาในวันนี้ เมื่อข้าฆ่าเจ้าแล้ว ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิของเจ้าจะเป็นของข้า และข้า
