ไกล เจี้ยนเฉินเห็นกำแพงเมืองสีดำที่ยิ่งใหญ่และหรูหรา พวกตั้งตระหง่านอยู่เหมือนมังกรที่กำลังขดตัวและเปล่งประกายไปด้วยกลิ่นอายที่มองไม่เห็นซึ่งสามารถทำให้วิญญาณของคนที่เห็นมันตกตะลึงได้ประตูเมืองเปิดกว้างอยู่ในขณะที่คนกลุ่มใหญ่ที่อยู่ในเครื่องแต่งกายของทหารรับจ้างก็กำลังหลั่งไหลเข้าออกเมือง บางคนเดินเท้า บางคนขี่อยู่บนหลังสัตว์อสูร รอยเท้าจำนวนมากประทับอยู่ที่พื้นเบื้องล่างเมืองพิชิตอัคนีในตอนนี้จอแจ ไม่เพียงแต่คนหลายล้านจะอาศัยอยู่ในเมืองเท่านั้น แต่ยังมีร้านค้าอยู่เต็มเมืองไปหมด เสียงดังวุ่นวายมากบนถนน ทำให้เมืองมีชีวิตชีวาเจี้ยนเฉินมองขึ้นไปและหยุดอยู่ที่คำสองคำที่อยู่บนป้ายที่แขวนเอาไว้บนกำแพง ‘เมืองพิชิตอัคนี’ จิตสังหารเริ่มที่จะปั่นป่วนภายในร่างของเขาและไหลออกมาจากร่างของเขาอย่างควบคุมไม่ได้ มันพวยพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าเมืองที่อยู่ตรงหน้าเขาที่สร้างมาจากทังสเตน ทังสเตนทั้งหมดเป็นของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี คนที่อยู่ในเมืองและธงที่อยู่ที่กำแพงควรจะเป็นของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป มันกลายไปเป็นของคนอื่นในตอนนี้เจี้ยนเฉินยากที่จะเก็บกดความโกรธไว้เมื่อเขาคิดถึงเกี่ยวกับเรื่องกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีที่เขาได้ทุ่มเทเงินทองและกำลังในการสร้างขึ้นมา แต่ในตอนนี้มันกลับถูกเอาไปโดยคนอื่น กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีได้สร้างเมืองนี้มาอย่างยากลำบาก“อ้าก ! ” เจี้ยนเฉินคำรา
