ซียนผู้คุมกฎ เขาคำรามออกมา “เจ้าเอาเมืองของข้าและไล่กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีออกไป ! พวกเข้าคิดว่าข้าเป็นใครกัน ! ? “เซียนผู้คุมกฎทั้งหมดมีปฏิกิริยาอย่างรุนแรงเมื่อได้ยินแบบนี้ บางคนเข้าใจและตะโกนออกมาทันที “เจ้าคือหัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี เจี้ยนเฉิน ! ““อะไรนะ ! ? เขาคือเจี้ยนเฉินที่ตระกูลผู้พิทักษ์ตามหามานานหลายปีนั้นน่ะหรือ ? นี่ไม่ได้ความว่าเสือที่อยู่บนไหล่ของเขาเป็นพยัคฆ์ปีกเทวะอย่างนั้นหรือ ! ? ““เป็นไปไม่ได้ นี่มันเป็นไปไม่ได้ ว่ากันว่าเจี้ยนเฉินเป็นแค่เซียนผู้คุมกฎเท่านั้น และเขาพึ่งจะตัดผ่านได้ไม่นาน ทำไมเขาถึงได้กลายเป็นเซียนราชาเร็วนัก…”“แม้ว่าพรสวรรค์ของเจี้ยนเฉินนั้นจะสุดยอด แต่ความเร็วในการฝึกฝนของเขาไม่น่าจะอยู่ในระดับที่น่ากลัวขนาดนี้ เขาไม่ใช่เจี้ยนเฉินแน่”เซียนผู้คุมกฎทั้งหมดตะโกนออกมาด้วยความตกใจ พวกเขาจ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างเหลือเชื่อ แต่สายตาของพวกเขาเกือบทุกคนก็เพ่งไปที่เสือขาวที่อยู่บนไหล่ของเจี้ยนเฉิน ตาของพวกเขาลุกไหม้ไปด้วยความโลภใบหน้าของเจี้ยนเฉินมืดครึ้มและเขาก็จ้องไปที่เซียนผู้คุมกฎและมองผ่านพวกเขาไปช้า ๆ เขามองหาไป่เจี้ยนไม่เจอ ดังนั้นเขาจึงคำรามออกมา “หัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี เจี้ยนเฉินอยู่ที่นี่แล้ว ไป่เจี้ยนอยู่ที่ไหน ! ? ออกมารับความตายซะ ! “เสียงของเจี้ยนเฉินสะท้อนไปรอบ ๆ มันทำให้มิติสั่นไหวในขณะที่เสียงของเขาเดินทางไปไกลเกินกว่าร้อยกิโ
