ักรพรรดิ”
ชายชราที่ถูกเรียกว่าผู้พิทักษ์จักรพรรดิไม่สนใจพวกเขาและสำรวจเจี้ยนเฉินอย่างลับ ๆ เขาตกใจในใจ เพราะว่าภายใต้สายตาของเจี้ยนเฉิน เขารู้สึกเหมือนว่าร่างของเขานั้นถูกแทงไปด้วยกระบี่ 2 เล่ม เขารู้สึกปวดหัวเล็กน้อย เมื่อเขาเผชิญหน้ากับเจี้ยนเฉิน เขารู้สึกเหมือนไม่ได้เผชิญหน้าอยู่กับมนุษย์ แต่เป็นภูเขาที่เพิ่มลดขนาดได้ เขารู้สึกเหมือนว่าเขาอ่อนแอเหมือนมดปลวกซึ่งมันกดดันเขาอย่างมาก
“เขาเป็นเซียนราชาแน่ แข็งแกร่งเหมือนที่ข้าคาดเอาไว้” ชายชราคิด อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังคงท่าทางสุภาพอยู่ และคำนับไปที่เจี้ยนเฉิน เขาพูดออกมาอย่างเคารพ “หยันซีนันขอคารวะผู้อาวุโส ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าอะไรกันที่ทำให้ผู้อาวุโสโกรธเกรี้ยว? ถ้ามีอะไรที่ผู้อาวุโสต้องการ ข้ายินดีที่จะช่วยทุกอย่างที่ข้าสามารถทำได้”
ที่ปรึกษาจักรพรรดิยิ่งตกใจหนักขึ้นเมื่อพวกเขาเห็นว่าผู้พิทักษ์จักรพรรดิที่เป็นเซียนผู้คุมกฎที่เคารพปฏิบัติต่อเจี้ยนเฉินอย่างนอบน้อม และแม้แต่ยังเรียกเขาว่าเป็นผู้อาวุโสอีก สายตาที่พวกเขามองไปที่เจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
“บางทีคนคนนี้อาจจะไม่ใช่เซียนผู้คุมกฎแต่เป็นเซียนราชา ? ” ในตอนนี้ ความคิดแบบเดียวกันก็ปรากฎอยู่ในหัวของเซียนสวรรค์พร้อม ๆ กัน จิตใจของพวกเขาตกอยู่ในความสับสนและประหลาดใจ
“ประตูมิติที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ไหน ? ” เจี้ยนเฉินจ้องไปที่หยันซีนันในขณะที่เขาถามออกมาด้วยเสียงทุ้ม
แววแห่งความสงส
