ละต้านทานการโจมตีที่ดุร้ายจากจอมยุทธที่ยิ่งใหญ่ทั้งสามคนนั้น ในตอนสุดท้าย วิชาเซียนระดับเทียนจากซูเทียนซีและซูหยุนซีได้กำจัดวิญญาณของเขาไป และทำให้กระดองของเขาแตกกระจายเป็นชิ้น ๆ จนแม้แต่ศพของเขายังไม่เหลือเลย เขาตายอย่างน่าอนาถที่แม้แต่เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 7 ก็ยังไม่สามารถที่จะชุบชีวิตเขาขึ้นมาได้ถ้าไม่เป็นเพราะผู้อาวุโสสูงสุดเสียสละตัวเองเพื่อทำให้จอมยุทธทั้งสามวุ่นวายอยู่ล่ะก็ เจี้ยนเฉินก็คงไม่รอดจนกระทั่งผู้อาวุโสฮงมา เพราะว่าเขาไม่มีกำลังพอที่จะต่อต้านได้เลยในตอนแรกที่เขาถูกทั้งสามคนนั้นไล่ล่าการเสียสละของผู้อาวุโสได้สร้างความซาบซึ้งให้กับเจี้ยนเฉินอย่างมาก และเจี้ยนเฉินก็รู้ซึ้งถึงบุญคุณครั้งนี้ นอกเหนือจากนี้เขายังรู้สึกละอายใจและโทษตัวเองอีกด้วยผู้อาวุโสสูงสุดตายไปแล้วในตอนนี้ แต่เจี้ยนเฉินยังไม่ได้ตอบแทนบุญคุณของผู้อาวุโสสูงสุดจนหมดและเขายังไม่ล้างความอัปยศของเขาเลยเขายังคงจำได้อย่างชัดเจนถึงความปรารถนาของผู้อาวุโสสูงสุดที่กระจายอยู่และยังไม่หายไปหลังจากที่ผู้อาวุโสตายไปแล้ว เขาเป็นห่วงถึงอนาคตของเผ่าเต่า ในขณะที่เจี้ยนเฉินจะเติมเต็มความปรารถนาสุดท้ายของผู้อาวุโสในการฟื้นฟูเผ่าเต่าให้กลับสู่ความรุ่งเรือง แบบนั้น เขาจะสามารถชดใช้ความใจดีของผู้อาวุโสสูงสุดและทำให้วิญญาณของผู้อาวุโสไปสู่สุขคติเจี้ยนเฉินยืนอย่างใจลอยอยู่ด้านหน้าป้ายหลุมศพใหญ่และลืมวันเวลาเลย ผู้ติตามท
