ที่เจี้ยนเฉินกลับมาที่เผ่า คนทั้งหมดที่เขาเดินผ่านก็คุกเข่าลงและทักทายเขาอย่างเคารพ พวกเขามองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความเคารพและชื่นชม
หลังจากที่จัดการเรื่องที่อยู่ในกับผู้อาวุโสคุมวินัยทั้งสามแล้ว เจี้ยนเฉินก็ขังตัวเองไว้ในห้องลับและเข้าไปในวัตถุเซียนทันที
นูบิสยังคงทุ่มเทตัวเองไปกับการศึกษาวิชาเซียนระดับเทียนและไม่สนใจเวลาเลย ในขณะเดียวกัน ซี่หวังก็กำลังใช้วิธีการฝึกฝนที่ถูกทิ้งเอาไว้โดยจักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปดเพื่อฝึกฝน
เจี้ยนเฉินไม่รบกวนทั้งสองคนและเขาก็เข้าไปที่ส่วนลึกของโถง ก่อนที่จะไปถึงตรงหน้าประตูที่สูง 30 เมตร
บรึ้ม ! ประตูเปิดออกภายใต้การควบคุมของวัตถุวิญญาณ ทันทีที่รอยแยกเปิดประตูยังไม่ทันปรากฏออกมา แรงกดดันมหาศาลก็พวยพุ่งออกมาและเติมเต็มไปทั่วทั้งโถง
แรงกดดันยังไม่เพียงพอที่จะมีผลกระทบกับเจี้ยนเฉิน แต่มันก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งผู้นำ กลิ่นอายนี้หนาแน่นกว่ากลิ่นอายของมังกกรอสรพิษของศาลาวิญญาณสวรรค์หลายเท่านัก
เมื่อประตูเปิดออก แสงสีขาวก็ส่องออกมาทันทีและส่องสว่างไปทั่วทั้งโถง
ต้นกำเนิดของแสงสีขาวนี้จริง แล้วมาจากเสือขาวที่นอนหลับตาอยู่ มันยาว 30 เมตรและปกคลุมไปด้วยขนสีขาวราวหิมะ ขนแต่ละเส้นนั้นเปล่งประกายไปด้วยแสงสีขาว ในขณะเดียวกัน ปีกคู่ใหญ่ก็กำลังคลี่ออกมาอย่างสบายในขณะที่ปีกสะบัดขึ้นลงอย่างช้า ๆ
ในหลายปีที่ผ่านมานี้ เสือขาวได้ใช้เวลาไปในวัตถุเซียนเพื่อเพิ่มความแข็งแกร