ละไม่มีความเย่อหยิ่งในเกียรติเลยแม้แต่น้อยเจี้ยนเฉินยืนอยู่กลางอากาศพร้อมด้วยโถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปดที่อยู่ในมือ เขามองผ่านไปที่คนทั้งหมดอย่างเย็นชาและพูดออกมา “ถูกต้อง ข้าคือเจี้ยนเฉิน ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะได้ข่าวมาสักพักแล้วก็รอกันอยู่ที่นี่อย่างเคร่งเครียด”ผู้อาวุโสประจำศาลายิ้ม “ถูกต้อง นักรบเจี้ยนเฉิน เจ้าต้องมาเรื่องเมื่อหลายปีก่อนหน้านี้แน่”“ในเมื่อเจ้ารู้จุดประสงค์ของข้าแล้ว พวกเรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า ส่งผู้อาวุโสคุมกฎทั้งสามที่ไล่ล่าข้าก่อนหน้านี้มา เช่นเดียวกันกับซูเทียนซีและซูหยุนซี” เจี้ยนเฉินพูดอย่างเย็นชาผู้อาวุโสประจำศาลาโบกมือและตะโกนไปด้านหลัง “เอาตัวพวกเขามา”ชายหนุ่มสองคนในชุดดำที่ดูเหมือนจะอายุสามสิบถูกมัดและถูกพาออกมาโดยคน 5 คนจากด้านหลังอย่างรวดเร็ว ทั้งสองดูเหมือนกับเป๊ะ ทำให้ยากที่จะแยกคนทั้งสองจากกันได้ตาของเจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยจิตสังหารทันทีเมื่อเขาเห็นคู่แฝดนี้ เขาพูดออกมาอย่างเย็นชาว่า “ซูเทียนซีและซูหยุนซี เจ้าไม่คิดเลยสินะว่าวันนี้จะมาถึง ใช่หรือไม่ ? “ซูหยุนซีและซูเทียนซีถูกผนึกความแข็งแกร่งของพวกเขาเอาไว้โดยผู้อาวุโสประจำศาลา ดังนั้นพวกเขาจึงเทียบเท่ากับคนธรรมดาในตอนนี้ทั้งสองคนจ้องมองผู้อาวุโสประจำศาลาด้วยความโกรธเกรี้ยวและพวกเขาขบฟัน “ไม่คิดเลยว่าศาลาวิญญาณสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่จะทำอะไรที่น่าอนาถแบบนี้ พวกเราสองพี่น้องทำงานให้ศาลาของพวกเจ้ามาหลาย
