ึงไม่มีปฏิกิริยาอะไร หนึ่งในนั้นสั่งออกมา “เอาตัวผู้อาวุโสคุมวินัยมา”คนทั้งสามถูกเรียกออกมาจากศาลาศักดิ์สิทธิ์ของศาลาวิญญาณสวรรค์อย่างรวดเร็ว พวกเขายังคงไม่แสดงทีท่าอะไรและไร้อารมณ์“นักรบเจี้ยนเฉิน ผู้อาวุโสคุมวินัยทั้งสามมาแล้ว ทำไมเจ้าไม่ให้พวกเราบอกให้พวกเขาทั้งสามขอโทษและจบเรื่องนี้ไปซะล่ะ” ผู้อาวุโสประจำศาลาแนะนำออกมา“คำขอโทษธรรมดาคงไม่เพียงพอ” เจี้ยนเฉินพูดพร้อมส่ายหน้าเบา ๆ แม้ว่าศาลาวิญญาณสวรรค์จะแสดงทีท่าอย่างดี แต่คำขอโทษธรรมดาคงไม่เพียงพอที่จะชดใช้กับเวลาที่พวกเขาพยายามที่จะไล่ล่าเจี้ยนเฉินเมื่อหลายปีก่อน“นักรบเจี้ยนเฉิน ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าเจ้าจะทำอย่างไรถึงจะปล่อยวางเรื่องนี้ไปได้ ? ” ผู้อาวุโสประจำศาลาถามอย่างไม่ได้มีอารมณ์ใดใด แต่โทสะก็เริ่มที่จะเกิดขึ้นในใจของเขา พวกเขาเป็นหนึ่งในสามศาลาที่ยอดเยี่ยม พวกเขาไม่เคยพูดอย่างสุภาพและอ่อนโยนแบบนี้กับใครมาก่อน เจี้ยนเฉินเป็นคนแรก“มีทางเดียวเท่านั้นที่จะแก้ปัญหาได้ และนี่คือการให้ข้านั้นจบชีวิตพวกเขาเป็นการแก้แค้น” เจี้ยนเฉินพูดอย่างเฉียบขาด เขาไม่ต้องการที่จะยอมแพ้“เจี้ยนเฉิน เจ้าทำเกินไปแล้ว…” ท่าทางของผู้อาวุโสประจำศาลาบางคนเปลี่ยนไปตามคำพูดของเจี้ยนเฉินและบางคนยังตะโกนออกมาอย่างไม่รู้ตัวอีกด้วย เขาเต็มไปด้วยความโกรธผู้อาวุโสคุมกฎทั้งสามทั้งหมดเป็นสมาชิกระดับสูง เป็นสมาชิกหลักจริง ๆ ของศาลาวิญญาณสวรรค์ ฐานะของพวกเขานั้นเ