ม่านพลังของอาณาจักรทะเลในพริบตา หลีเฟิงซินออกไปจากม่านพลังอย่างไม่เต็มใจก่อนที่จะหันกลับมาแล้วหัวเราะ “ข้าอยู่ที่อาณาจักรทะเลมานานพอแล้ว มันถึงเวลาที่ข้าจะต้องไปแล้ว เจี้ยนเฉิน ถ้าเจ้าต้องการที่จะฆ่าข้า ตามข้ามาที่ทวีปสัตว์เทวะ ข้าจะรอเจ้าที่นั่น” หลังจากนั้นเขาก็แหวกมิติออกเพื่อเปิดประตูมิติแล้วเข้าไปในนั้น
ม่านพลังของอาณาจักรทะเลแยกที่นี่ออกเหมือนเป็นคนละโลก และเป็นที่ซึ่งเซียนราชาไม่สามารถสร้างประตูมิติได้ อย่างไรก็ตามไม่มีข้อจำกัดนี้ที่ด้านนอก
เจี้ยนเฉินหยุดอยู่ที่ขอบของม่านพลังในขณะที่เขาจ้องอย่างมืดมนไปที่หลีเฟิงซินที่ได้หนีไปแล้ว เขาพูดอย่างเย็นชาออกมา “ข้าจะไปที่ทวีปสัตว์เทวะในไม่ช้าก็เร็วนี้ ในตอนนี้ ข้าจะดูสิว่าเจ้าจะหนีไปไหนได้” เจี้ยนเฉินหยุดไล่ตามไป เพราะม่านพลังจะกันไม่ให้เซียนราชาจากที่อื่นเข้ามา ถ้าเซียนราชาออกไปแล้ว เขาก็จะไม่สามารถกลับเข้ามาได้อีก
เจี้ยนเฉินลดตัวลงจากท้องฟ้าและหยุดอยู่บนโถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปด เขาพูดอกมาอย่างเย็นชา “ข้าจะเอาชีวิตของแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ให้ได้ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ระวังไว้ให้ดี คนของศาลาเทพเจ้าอสรพิษ ข้าจะกลับมาอีกครั้งแน่ในอนาคต ในตอนนั้น แม้แต่ท่านเจ้าศาลาของพวกเจ้าก็จะไม่สามารถหยุดข้าได้”
เจี้ยนเฉินออกจากที่นี่ไปภายในโถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปด เหลือทิ้งไว้เพียงกลุ่มคนที่ยืนอยู่รอบ ๆ อย่างหวาดกลัว ไม่มีใครกล้าที่จ
