ขาจึงเป็นหนึ่งในพลังที่สำคัญของศาลา พวกเขาไม่ต้องการที่จะเห็นคนพวกนี้ตายต่อหน้าพวกเขา“เจี้ยนเฉิน เจ้าชนะการต่อสู้กับแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่แล้ว ทั้งสี่คนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าแล้ว” ผู้อาวุโสประจำศาลากล่าวพร้อมถอนหายใจออกมาเจี้ยนเฉินหน้าซีดมากแล้วพูดออกมาอย่างเย็นชา “ข้าพูดไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าข้าจะสู้กันให้ถึงตายกับแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ และพวกท่านสัญญาแล้วว่าจะไม่สอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวแม้แต่นิดเดียว ข้าไม่ต้องการชัยชนะ ข้าต้องการชีวิตของพวกนั้น” จิตสังหารเป็นประกายอยู่ในตาของเขา จากนั้นเขาก็พุ่งไปที่แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์อีกสามคนแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ที่เหลืออีกทั้งสามคนยังงงงวยอยู่เมื่อพวกเขาได้เห็นกับตาว่าว่าเจี้ยนเฉินทำลายเทพเจ้าอสรพิษพิโรธ พวกเขาสูญเสียความมั่นใจในการต่อสู้มานานแล้ว พวกเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกกลัวในขณะที่เจี้ยนเฉินพุ่งเข้าไปที่พวกเขาแม้ว่าพวกเขาทั้งสี่จะรู้ทักษะลับ แต่พวกเขาก็สำเร็จมังกรอสรพิษพิโรธแค่ขั้นที่ 1 เท่านั้น ทั้งหมดที่พวกเขาทำได้คือใช้ได้แค่กรงเล็บของมังกรอสรพิษเท่านั้น นอกเหนือไปจากนั้น มันยังกินแก่นแท้ของพลังชีวิตของพวกเขาและทำให้พลังพวกพวกเขาลดลงอย่างมาก มันไม่คุ้มที่จะใช้มัน“ช่วยพวกเราด้วย ท่านผู้อาวุโสประจำศาลา ! ” แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์เริ่มที่จะร้องขอความช่วยเหลือ ทั้งสามคนรู้ว่ามันขึ้นอยู่กับผู้อาวุโสประจำศาลาเท่านั้นว่าพวกเขาจะรอดชีวิตหรือไม่ในวันนี