เป็นคนที่ได้โถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปดไป ความอิจฉาริษยาปรากฎอยู่ในดวงตาของพวกเขาเจี้ยนเฉินลอยอยู่กลางอากาศอย่างสงบในขณะที่เขาเผชิญหน้าอยู่กับคนของศาลาเทพเจ้าอสรพิษ แม่ว่าเขาจะติดอยู่ในวงล้อม เขาก็ไม่วิตกกังวลแม้แต่น้อย“ผู้อาวุโสประจำศาลาที่เคารพ พวกท่านก็ว่าเกินไป ข้าไม่ได้มาเพื่อที่จะท้าทายเกียรติของศาลาเทพเจ้าอสรพิษของพวกท่านในวันนี้ แม้ว่าข้าจะมั่นใจมาก แต่ข้าก็ไม่เชื่อแน่นอนว่าข้าจะมีกำลังพอที่จะต่อต้านศาลาเทพเจ้าอสรพิษด้วยตัวคนเดียว” เจี้ยนเฉินยิ้มพร้อมป้องมือ“หืม ทำไมเจ้าถึงกล้าพูดแบบนั้น ในตอนแรก เจ้าทำให้ทูตของพวกเราบาดเจ็บ จากนั้นเจ้าก็ทำร้ายผู้อาวุโสของพวกเรา เจ้าคิดว่าพวกเราถูกเหยียบย่ำได้ง่าย ๆ อย่างนั้นหรือ ? อย่าคิดว่าเจ้าจะดูถูกทุกคนได้ในตอนที่เจ้ามีโถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปดอยู่ในมือนะ” ผู้อาวุโสประจำศาลาตะโกนออกมา น้ำเสียงของเขาไม่เป็นมิตรแม้แต่น้อย“คนของศาลาเทพเจ้าอสรพิษไม่ยอมถูกเหยียบย่ำง่ายง่าย แต่ในเวลาเดียวกัน ข้าก็เหมือนกัน ข้าทำให้พวกเขาบาดเจ็บเพราะพวกเขาเข้ามารนหาที่เอง พวกท่านจะโทษคนอื่นไม่ได้” เจี้ยนเฉินพูดพร้อมยิ้ม“หืม แก้ตัวได้ดี ถ้างั้นแสดงให้ข้าเห็นสิว่าเจ้ามีดีอะไร เจี้ยนเฉิน” สายตาของผู้อาวุโสประจำศาลาซึ่งชื่อชาลีเป็นประกายเย็นชา เขากำลังจะเข้าไปปะทะเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินยังคงยิ้มอยู่กลางอากาศ รอยยิ้มของเขาทั้งเยือกเย็นและชั่วร้าย ทันใดนั้
