“จริงอยู่ที่พยัคฆ์ปีกเทวะหายไปนานหลายปีแล้ว แต่ข้าก็ยังเป็นหนี้ในการชี้แนะของเขาในตอนนั้น นี่เป็นเหตุผลที่ข้ายังช่วยเจ้าได้ในวันนี้ซึ่งก็เป็นเพราะเขา นี่เป็นเหตุผลที่ข้าคอยสอดส่องเรื่องหินมาตลอดหลายปีนี้ เพื่อที่จะตอบแทนบุญคุณของพยัคฆ์ปีกเทวะ”เจี้ยนเฉินยิ่งรู้สึกตกตะลึงเข้าไปใหญ่ ในที่สุดเขาได้รู้ว่าทำไมเทพเจ้าแห่งท้องทะเลถึงได้มีชีวิตรอดมานานขนาดนี้ มันเป็นเพราะพยัคฆ์ปีกเทวะ สิ่งที่ทำให้เขายิ่งเหลือเชื่อมากยิ่งขึ้นไปอีกคือการที่เทพเจ้าแห่งท้องทะเลนั้นเป็นหนี้บญคุญในการชี้แนะของพยัคฆ์ปีกเทวะอีกด้วยพยัคฆ์ปีกเทวะ เทพเจ้าแห่งท้องทะเล โมเทียนหยุน และเอ่อหยิน เป็นคนที่มีชื่อเสียงเท่าเทียมกันในครั้งโบราณกาล พวกเขาเป็นสุดยอดจอมยุทธของเผ่าทั้งสี่“ดูเหมือนว่า แม้ว่าสุดยอดจอมยุทธทั้งสี่ได้ก้าวผ่านระดับเซียนจักรพรรดิไปแล้วในครั้งโบราณกาล แต่พวกเขาก็ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน” เจี้ยนเฉินคิด ในขณะที่นูบิสที่ฟังอยู่ด้านหลังนิ่งอึ้ง มันเป็นเรื่องที่กระทบจิตใจของนูบิสมากเมื่อเขาได้ยินสิ่งที่เทพเจ้าแห่งท้องทะเลพูดไม่มีใครบนทวีปเทียนหยวนที่รู้เกี่ยวกับความลับนี้ และคงไม่มีใครเชื่อว่ามันออกมาจากปากของเทพเจ้าแห่งท้องทะเลเจี้ยนเฉินยื่นมือออกไปที่หินและคว้ามันเอาไว้ เขาถาม “ข้าขอถามท่านได้หรือไม่ว่ามันอันตรายกับร่างนั้นหรือไม่ถ้าหินเข้าไปในร่างของคนผู้นั้นแล้ว ? ““ข้าได้สังเกตมันมาหลายแสนปีแล้ว ในตลอดปีท
