ปดและไม่ว่าเขาจะออกไปได้หรือไม่ได้ก็เป็นปัญหาทั้งนั้น เขาไม่มีเวลาหรือพลังงานในการที่จะคิดถึงเรื่องอื่นอีก
นูบิสมองไปบนเพดานที่กึ่งกลางของโถงศักดิ์สิทธิ์และพูดออกมา “ดูเหมือนโถงศักดิ์สิทธิ์จะไม่ได้ถูกควบคุมง่าย ๆ นะ ไทนิชยังทำไม่สำเร็จ เจี้ยนเฉิน ทำไมพวกเราไม่ทำลายทางเข้าเข้าไปตอนนี้เลยล่ะ ? “
“ความแข็งแกร่งของพวกเราเพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่มันก็ยังห่างไกลนักจากการที่จะทำลายทางเข้าได้ พวกเราจำเป็นต้องหายุทธภัณฑ์จักรพรรดิให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมื่อมันอยู่ในมือของข้าแล้ว ข้าจะแสดงความแข็งแกร่งได้มากกว่านี้ ถ้าเป็นแบบนั้น ข้ากคงมั่นใจมากขึ้นในการทำลายทางเข้า” เจี้ยนเฉินพูดเสียงแหบแห้ง น้ำเสียงของเขาเคร่งเครียดมาก
“เอาล่ะ ถ้างั้นพวกเราไปหายุทธภัณฑ์จักรพรรดิกัน” นูบิสพูด
เจี้ยนเฉินและนูบิสออกจากชั้นที่เก้าไปทันทีไปยังชั้นที่แปด พวกเขามองไปรอบ ๆ เรื่อย ๆ และหาร่องรอยของยุทธภัณฑ์จักรพรรดิที่อาจจะมีเหลืออยู่
ทั้งสองกลับไปชั้นที่แปดอย่างรวดเร็ว กับดักได้หายไปแล้ว แต่เสาสีเลือดทั้งเก้ายังเหลืออยู่
ทันทีที่พวกเขาไปถึงชั้นที่แปด เสานั้นส่องแสงไปด้วยแสงสีแดงจ้าและกับดักก็ทำงานอีกครั้ง
แต่ในครั้งนี้ เจี้ยนเฉินและนูบิสยังคงใจเย็นอยู่ เจี้ยนเฉินพลิกฝ่ามือและยุทธภัณฑ์ราชาก็ปรากฏขึ้นมาที่มือของเขา เขาฟันออกไปและยิงปราณกระบี่ที่ทรงพลังไปที่หนึ่งในเสาในขณะที่อาวุธเปล่งประกายไปด้วยพลังแห่งการทำลายล้า
