ไม่เข้ามาก้าวก่าย” ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายยิหยวนพูดกับเทียนเจี้ยนพร้อมป้องมือ
ในตอนนี้ ประตูมิติอีกอันก็เปิดขึ้นมา ชายชราผิวสีเลือดฝาดสองคนออกมาจากในนั้นและมาถึงตรงหน้าเจียนในขณะที่พวกเขาร่อนผ่านอากาศมาด้วยการก้าวเพียงก้าวเดียว พวกเขาเป็นผู้อาวุโสสามและผู้อาวุโสสี่ของเมืองทหารรับจ้าง
“ผู้อาวุโสสูงสุด พวกเราไม่สามารถไปก้าวก่ายกับเรื่องของทวีปเทียนหยวนได้ พวกเราจะลืมกฎที่ท่านเจ้าเมืองตั้งไว้ไม่ได้” ผู้อาวุโสสามพูดขึ้นมา
“ผู้อาวุโสสูงสุด กฎที่ท่านเจ้าเมืองตั้งไว้แต่แรกนั้นสำหรับเมื่อทวีปตกอยู่ในอันตราย เฉพาะตอนนั้นที่พวกเราสามารถออกมาเพื่อป้องกันความขัดแย้งภายในได้ เพื่อป้องกันไม่ให้ความแข็งแกร่งของพวกเราถดถอยไป อย่างไรก็ตาม เรื่องขัดแย้งเล็กน้อยนี้ไม่เพียงพอที่พวกเราจะเข้าไปก้าวก่าย และนี่ยังหมายถึงเรื่องภายในระหว่างตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบอีก พวกเราไม่สามารถก้าวก่ายได้” ผู้อาวุโสสี่กล่าวเพิ่มเติมเพื่อโน้มน้าว
หมิงตงกังวลทันทีเมื่อเขาได้ยินแบบนั้น “ท่านลุงเทียน พวกเราใช้เวลาที่มีค่าและพยายามมาหลายปีเพื่อที่จะสร้างเมืองนี้ขึ้นมา ท่านจะให้คนอื่นเอามันไปไม่ได้”
เทียนเจี้ยนถอนหายใจเบา ๆ และพูดหลังจากคิดเล็กน้อย “หมิงตง ข้าช่วยเจ้าเรื่องนี้ไม่ได้จริง ๆ “
“ท่านลุงเทียน…” หมิงตงไม่ยอมแพ้และต้องการที่จะขอร้องต่อ แต่ก่อนที่เขาจะได้ทันพูดอะไร เขาก็ถูกเทียนเจี้ยนขัด “ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเจี้ยนเฉิ
