ไปที่เทียนเจี้ยน “หนึ่งในเก้าองค์ชายของจักรวรรดิเฟยลี่ ไป่เจี้ยน ขอคารวะท่านผู้อาวุโสสูงสุด” ไป่เจี้ยนชำเลืองมองไปที่หมิงตงทางหางตาเป็นครั้งคราว ความเย็นชาซ่อนลึกอยู่ในดวงตาของเขา“ผู้อาวุโสสูงสุด ? เขาคือผู้อาวุโสสูงสุดของเมืองทหารรับจ้างงั้นหรือ ? ” เซียนผู้คุมกฎที่ไม่รู้จักเทียนเจี้ยนเดาจากลักษณะของเขาและก็ขึ้นไปหาเขาเพื่อป้องมือคารวะ“ทุกคนสุภาพเกินไปแล้ว” เทียนเจี้ยนพูดอย่างใจเย็นกับทุกคน ก่อนที่จะมองไปที่หมิงตง ร่องรอยแห่งความชื่นชมปรากฎอยู่ในดวงตาของเขา “ไม่เลว ความแข็งแกร่งของเจ้าเพิ่มขึ้นอย่างมากในไม่กี่ปีมานี้ มันเยี่ยมมาก แม้กระทั่งในตอนที่ข้าอายุเท่าเจ้าก็ไม่ได้ใกล้เคียงขนาดนี้เลย”เขาไม่ได้สนใจความยินดีของหมิงตง เทียนเจี้ยนมองไปที่เถี่ยต้า เมื่อเขาเห็นเลือดสีทองของเถี่ยต้า ตาของเขาก็แข็งทื่อ ในขณะที่เขาขมวดคิ้วอย่างมาก“เลือดสีทอง…” เทียนเจี้ยนพึมพำในขณะที่เขาเริ่มคิด เขาโบกมือแล้วพลังที่มองไม่เห็นก็ล้อมรอบเถี่ยต้าทันที มันยกเขาขึ้นมากลางอากาศและนำเขาเข้าไปตรงหน้าผู้อาวุโสสูงสุด“เถี่ยต้า อย่ากลัวไปเลย นี่คือลุงของข้า เทียนเจี้ยน เขาจะไม่ทำร้ายเจ้า” หมิงตงพูดเถี่ยต้าพยักหน้าในขณะที่เขาจ้องไปที่เทียนเจี้ยน มือของเขายังอยู่ที่แผลในขณะที่เขากดมันไว้อย่างแน่นแต่เลือดสีทองก็ยังคงไหลออกมาผ่านนิ้วของเขา มันเตะตามากเทียนเจี้ยนสำรวจเถี่ยต้าผ่านดวงตา เขาขมวดคิ้วและท่าทางของเขาก็ผสมกั
