ายิ่งแย่ขึ้นไปอีก
ไป่เจี้ยนไล่ตามไป๋ไฮทันอย่างรวดเร็วและใช้มิติพันธนาการใส่เขา เขาเหวี่ยงอาวุธเซียนที่เต็มไปด้วยคลื่นพลังอย่างไม่ปราณีไปที่หัวของไป๋ไฮ
“ความลึกลับของสงคราม กระหน่ำมิติ ! ” เถี่ยต้าคำรามออกมา ขวานใหญ่ในมือของเขาเหวี่ยงโจมตีไปที่ไป่เจี้ยนในขณะที่อาวุธของเขาเปล่งแสงสีทองจางจางออกมา
คลื่นที่มองเห็นได้ของขวานใหญ่พุ่งผ่านอากาศ และหลอมรวมกับจิตต่อสู้ที่บริสุทธิ์มากในขณะที่มันพุ่งไปทางไป่เจี้ยน
คลื่นการโจมตีปะทะเข้ากับมิติพันธนาการของไป่เจี้ยน มิติก็แตกกระจายออกเป็นเสี่ยง ๆ และคลื่นการโจมตีก็พุ่งต่อไปโดยไม่ลดกำลังลงเลย มันพุ่งไปที่ไป่เจี้ยนด้วยความยิ่งใหญ่และจิตต่อสู้ที่สูงส่ง
สายตาของไป่เจี้ยนเป็นประกายและเขาก็เปลี่ยนเป้าจากไป๋ไฮ อาวุธเซียนที่ถูกเคลือบด้วยพลังธรรมชาติในมือของเขาพุ่งไปที่คลื่นพลังจากขวาน
เสียงระเบิดดังสนั่นเมื่อพลังทั้งสองปะทะกัน ไป๋ไฮหลุดเป็นอิสระได้สำเร็จ ในขณะที่ไป่เจี้ยนถูกกระแทกกระเด็นออกไปร้อยเมตรอย่างควบคุมไม่ได้
ตาของไป๋ไฮยังคงลุกโชน เขาจ้องเขม็งไปที่เถี่ยต้าด้วยสายตาแหลมคมในขณะที่เขาพูดออกมาอย่างเยือกเย็น “เจ้าไม่กระจอกเลย แต่เสียดายที่เจ้าอยู่ข้างเจี้ยนเฉิน มีแต่ความตายเท่านั้นสำหรับเจ้า” จากนั้นไป่เจี้ยนก็หลอมรวมกับมิติรอบ ๆ ทำให้เขากลายเป็นภาพลางลาง และพุ่งไปทางเถี่ยต้าด้วยการใช้พลังมิติ อาวุธเซียนในมือของเขาเปล่งประกายไปด้วยแสงและพลังงานที่สั่น
