่ได้ ตายซะ ! ” ไป่เจี้ยนหลอมรวมกับมิติรอบรอบอีกครั้งและพุ่งไปที่เถี่ยต้า เขาตามเถี่ยต้าทันไปในพริบตา และพันธนาการเถี่ยต้าเอาไว้และแทงไปที่เขาด้วยความเร็วแสง
แสงสีทองบนตัวเถี่ยต้าเป็นประกายอย่างรวดเร็วในขณะที่เขาเอาชนะมิติพันธนาการของไป่เจี้ยนได้ เขาเหวี่ยงอาวุธออกไปอีกครั้งแต่มันก็อ่อนแรงกว่าครั้งก่อนมาก
ร่างของไป่เจี้ยนสั่นอย่างรุนแรงจากการโจมตี แต่เขาก็ไม่ถอยกระเด็นไปในครั้งนี้ ในมุมกลับกัน เถี่ยต้าโซเซกลับไปอย่างรวดเร็วและทิ้งรอยเท้าลึกไว้ที่พื้นดิน
“เจ้าเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในมิติพันธนาการของข้างั้นหรือ ! ” ไป่เจี้ยนอุทานออกมา เสียงของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ แต่เขาก็ไม่ได้ลังเลและเคลื่อนไหวต่อและไล่ตามเถี่ยต้าไปเพื่อที่จะโจมตีอีกครั้ง
“ความลึกลับของสงคราม เคลื่อนสวรรค์ ! ” เถี่ยต้าคำรามออกมา เขาหายไปทันทีในขณะที่อาวุธเซียนของไป่เจี้ยนมาถึงที่ตัวเขา และเขาปรากฏขึ้นอีครั้งห่างออกไป 10 เมตร
แม้ว่าเขาได้หลบการโจมตีไปแล้ว แต่ไป่เจี้ยนก็ทิ้งรอยแผลเล็กน้อยไว้ที่แขนซ้ายของเขา ของเหลวสีทองไหลออกมาจากแผล
“อะไรกัน ! เลือดสีทอง ! ” ไป่เจี้ยนตะโกนออกมาทันทีเมื่อเขาเห็นเลือดสีทองไหลออกมาจากบาดแผลของเถี่ยต้า เขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ เหมือนกับว่าเขาได้พบทวีปใหม่ยังไงยังงั้น
“เป็นไปได้ยังไง ! ? ทำไมเลือดของเขาถึงเป็นสีทอง ? ” เซียนผู้คุมกฎทุกคนที่เห็นถึงความประหลาดของเถี่ยต้าก็ตะโกนออกมาเช่น