มตรแม้ว่าเขาได้หลบการโจมตีไปแล้ว แต่ไป่เจี้ยนก็ทิ้งรอยแผลเล็กน้อยไว้ที่แขนซ้ายของเขา ของเหลวสีทองไหลออกมาจากแผล“อะไรกัน ! เลือดสีทอง ! ” ไป่เจี้ยนตะโกนออกมาทันทีเมื่อเขาเห็นเลือดสีทองไหลออกมาจากบาดแผลของเถี่ยต้า เขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ เหมือนกับว่าเขาได้พบทวีปใหม่ยังไงยังงั้น“เป็นไปได้ยังไง ! ? ทำไมเลือดของเขาถึงเป็นสีทอง ? ” เซียนผู้คุมกฎทุกคนที่เห็นถึงความประหลาดของเถี่ยต้าก็ตะโกนออกมาเช่นกันท่าทางของเถี่ยต้าเปลี่ยนไปอย่างมากและขวานใหญ่ของเขาก็หายไปทันที เขาใช้มืออีกข้างกุมแผลไว้แน่นและบังเลือดสีทองของเขาเอาไว้ เขาไม่สบายใจเลือดสีทองเป็นความลับที่ใหญ่ที่สุดของเถี่ยต้า มีเฉพาะเจี้ยนเฉินและหมิงตงเท่านั้นที่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้และไม่มีคนอื่นอีกเลย นี่เป็นเพราะพวกเจี้ยนเฉินกลัวว่าเถี่ยต้าจะถูกปฏิบัติเหมือนสัตว์ประหลาดจากคนอื่น ถ้าคนอื่นรู้ว่าเลือดของเขานั้นเป็นสีทอง
“สถานการณ์ในตอนนี้ยุ่งเหยิงเสียจริง ข้ารออย่างเจ็บปวดอยู่ที่นี่มาถึงสามล้านปี แต่ทำไมสตรีศักดิ์สิทธิ์ถึงได้ออกมาปรากฎตัวในเวลาพอดิบพอดีกับที่ผู้สืบทอดของนิกายกระบี่มาอยู่ที่นี่? และพวกเขายังมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างกันอีก…”
“ข้าไม่จำเป็นที่จะต้องไปกังวลเกี่ยวกับคนของเทพเจ้าแห่งสงคราม เมื่อเขาได้รู้ความจริงในอนาคต ข้าคิดว่าเขาจะเลือกทางเดินที่ถูก ถ้าเขาเลือกผิดอีกครั้ง เขาต้องหายไป ยังไงพวกเขาก็เกิดมาจากโลกนี้ ห
