ี่ยต้าเช่นเดียวกัน พวกเขาพุ่งความสนใจไปที่เถี่ยต้าในขณะที่สายตาของพวกเขาเป็นประกายอย่างไม่สบายใจ“เถี่ยต้า เจ้าทำดีมาก ฆ่าอย่าให้เหลือ สังหารคนที่มาบุกรุกบ้านของพวกเรา” หวังยี่เฟิงตะโกนออกมาแต่ไกล เขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นหลังจากที่ได้ก็ฉุกคิดขึ้นมาถึงเหตุผลที่คนพวกนี้มาที่นี่ ความโกรธสูบฉีดไปที่ใบหน้าของเขาและเขาก็คำรามออกมา พลังงานที่มหาศาลมากไหลออกมาจากร่างกายของเขา มันเพิ่มพลังให้กับแขนของเขาและส่งต่อไปยังขวาน และกดให้ร่างของหลิวเซิงจมลงไปมากกว่าเดิมอีก 30 เซนติเมตร มีเฉพาะส่วนบนของร่างกายของเขาเท่านั้นที่โผล่ออกมาหลิวเซิงเกรี้ยวโกรธทันทีที่เขาตระหนักได้ว่าเขาถูกกดดันให้มาอยู่ในสภาพแบบนี้โดยเซียนสวรรค์ที่เหมือนมดปลวก ความภาคภูมิใจของเขาในฐานะที่เป็นเซียนผู้คุมกฎกำลังถูกบดขยี้และสำหรับเขานั้นมันเป็นความอับอายที่ลบล้างไม่ได้ เขาคงจะต้องอับอายต่อหน้าทุกคนในภายภาคหน้าแน่นี่เป็นเพราะอะไรบางอย่างที่เกินจริงแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นในทวีปมาก่อน เซียนผู้คุมกฏถูกโจมตีจนจมลงไปในดินโดยเซียนสวรรค์ หลังจากการต่อสู้นี้ ชื่อของเขาคงกระจายไปทั่วทั้งทวีป แต่มันไม่ใช่ความรุ่งโรจน์และฐานะ มีเพียงแต่คำเยาะเย้ยและถากถางเพียงเท่านั้นหลิวเซิงยิ่งโกรธมากกว่าเดิมเมื่อเขาคิดได้แบบนี้ ก่อนที่เขาจะคำรามออกมาอย่างไม่รู้ตัว พลังเซียนพวยพุ่งอยู่ในร่างของเขาในขณที่เขาใช้ความแข็งแกร่งที่เขามีทั้งหมดในการป้องกันขวานข
