มิงตง โหยวเยว่ และคนอื่น ๆ จึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
“ท่านตาไป๋ไฮ เกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ ? ” โหยวเยว่ถามอย่างกังวล ลางร้ายในใจของนางเริ่มที่จะหนักหน่วงขึ้นทุกทีเมื่อนางเห็นท่าทางของทุกคน
“ตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบต้องการที่จะกำจัดเมืองอัคนีของพวกเรา” ไป๋ไฮพูดเสียงแหบแห้ง
“อะไรนะ ! ตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบต้องการที่จะกำจัดเมืองอัคนีของพวกเรา ? ทำไมกันล่ะ ? ” ท่าทางของโหยวเยว่เปลี่ยนไปและหน้าซีดทันที
“เจ้าเมืองอัคนีเป็นสมาชิกของตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบ และมันมีข้อตกลงระหว่างตระกูลผู้พิทักษ์ว่า พวกเขาจะไม่ยุ่งเรื่องของทวีปเทียนหยวน การมีอยู่ของเมืองอัคนีได้ทำลายข้อตกลงนั้นไป ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการให้เมืองนี้หายไป ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็เตือนและห้ามไม่ให้ตระกูลและองค์กรอื่น ๆ ช่วยเมืองอัคนีในการป้องกันการโจมตีในครั้งนี้” ไป๋ไฮพูด
“อะไรนะ ! มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง ? ” ใบหน้าโหยวเยว่ซีดโดยไม่มีสีเลือดเลยแม้แต่น้อย นางยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้
ตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบเป็นองค์กรที่เก่าแก่และทรงพลังที่สุดในทวีปเทียนหยวน ถ้าพวกเขาต้องการที่จะทำให้ใครหายไป มันก็คงหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้แต่ตระกูลโบราณที่มีเซียนระดับราชา อย่าว่าแต่เมืองอัคนีที่อ่อนแอกว่าตระกูลโบราณเลย
เหตุผลเดียวที่กลุ่มทหารรับจ้างอัคนียังครอบครองเหมืองทังสเตนเอาไว้ได้เป็นเพราะว่าเมืองได้รับการคุ้มครองจากตระกูลผู้พิทักษ์เจียงหยางและเมืองทหาร
