งทั้งหมดก็ลืมตาขึ้นมาเช่นกัน ท่าทางของพวกเขาทั้งหมดเปลี่ยนไป ไม่มีใครที่รักษาท่าทางแบบเดิมเอาไว้ได้เจียเต๋อไท่และไป๋ไฮแสดงท่าทางหวาดกลัวมาก ใบหน้าของพวกเขาหมองหม่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งไป๋ไฮ ตาที่ดูชราของเขาในตอนนี้นั้นเต็มไปด้วยโทสะและความไม่ยอมที่ยากจะข่มเอาไว้ได้เฉพาะเซียนผู้คุมกฎเท่านั้นที่ได้รับคลื่นข้อความ ดังนั้น หมิงตง โหยวเยว่ และคนอื่น ๆ จึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น“ท่านตาไป๋ไฮ เกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ ? ” โหยวเยว่ถามอย่างกังวล ลางร้ายในใจของนางเริ่มที่จะหนักหน่วงขึ้นทุกทีเมื่อนางเห็นท่าทางของทุกคน“ตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบต้องการที่จะกำจัดเมืองอัคนีของพวกเรา” ไป๋ไฮพูดเสียงแหบแห้ง“อะไรนะ ! ตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบต้องการที่จะกำจัดเมืองอัคนีของพวกเรา ? ทำไมกันล่ะ ? ” ท่าทางของโหยวเยว่เปลี่ยนไปและหน้าซีดทันที“เจ้าเมืองอัคนีเป็นสมาชิกของตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบ และมันมีข้อตกลงระหว่างตระกูลผู้พิทักษ์ว่า พวกเขาจะไม่ยุ่งเรื่องของทวีปเทียนหยวน การมีอยู่ของเมืองอัคนีได้ทำลายข้อตกลงนั้นไป ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการให้เมืองนี้หายไป ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็เตือนและห้ามไม่ให้ตระกูลและองค์กรอื่น ๆ ช่วยเมืองอัคนีในการป้องกันการโจมตีในครั้งนี้” ไป๋ไฮพูด“อะไรนะ ! มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง ? ” ใบหน้าโหยวเยว่ซีดโดยไม่มีสีเลือดเลยแม้แต่น้อย นางยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้ตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบเป็นองค์กรที่เก่าแก่และทร
