เราหวังได้คือให้เขากลับมาอย่างปลอดภัย”
ความดีใจของเจียงหยาง ซู หยุนคง ค่อย ๆ หายไปเมื่อเขาได้ยินแบบนั้น เขาพูดพร้อมขมวดคิ้ว “เรื่องที่เกี่ยวกับพยัคฆ์ปีกเทวะเป็นปัญหาจริง ๆ มีหลายเรื่องที่เชื่อมโยงกับมัน เว้นเสียแต่ว่าเขาจะมีพลังพอที่จะต่อสู้กับตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบ ไม่เช่นนั้นเขาคงต้องยอมมอบพยัคฆ์ปีกเทวะไปถ้าเขาต้องการที่จะกลับมาที่ทวีป”
ไป๋ไฮและเจียงหยาง ซู หยุนคง ได้รู้จักกันและกันมานานแล้ว พวกเขาทั้งคู่เป็นปู่และตาของเจี้ยนเฉินถ้านับตามลำดับชั้นญาติ ดังนั้นพวกเขาจึงเป็นสมาชิกของตระกูลเดียวกันกับเจี้ยนเฉินแม้ว่าพวกเขาจะมีอายุที่แตกต่างกัน
หมิงตง ตู่กูเฟิง เจ้าอ้วนน้อย และเถี่ยต้าทั้งหมดรวมกันอยู่ที่สวนในปราสาท
“หลายปีผ่านมาแล้ว ข้าอยากรู้จริงว่าเจี้ยนเฉินอยู่ที่ไหน แล้วเขาสบายดีหรือไม่” หมิงตงที่อยู่ในชุดขาวพึมพำออกมา
ไม่เพียงแต่ความแข็งแกร่งของหมิงตงจะเพิ่มขึ้นยากมากตลอดหลายปีที่เขาได้ฝึกฝนมานี้ ท่าทางของเขาก็เปลี่ยนไปโดยที่เขาไม่รู้ตัว เขาใจร้อนน้อยลงมากกว่าแต่ก่อน และดูเหมือนจะถ่อมตัวและเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเดิม
“อย่ากังวลไปเลย เขาต้องสบายดีแน่” เสียงเย็นชาดังออกมา เสียงนั้นคือตู่กูเฟิงที่แสนจะภูมิใจในตัวเอง เขาไม่แตกต่างจากเมื่อก่อนเลย
“วันนี้เป็นวันที่สำคัญที่เมืองอัคนีได้ก่อตั้งอย่างเป็นทางการ ในฐานะที่เป็นเมืองแรกในประวัติศาสตร์ที่สร้างมาจากทังสเตนทั้งหมด ข่าวนี้ได้แพร่กระจ
