างเยือกเย็นไปที่เจี้ยนเฉินในขณะที่จิตสังหารพวยพุ่งออกมาจากตาของเขาอย่างไม่ยับยั้ง เขาพูดออกมาอย่างเย็นชา “จักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปด ข้าไม่คิดมาก่อนเลยว่าเจ้าจะยังมีชีวิตอยู่ และยังไม่คิดเลยว่าทั้งโถงศักดิ์สิทธิ์นี้เป็นแค่การจัดฉากของเจ้า เจ้าต้องการที่จะล่อล่วงพวกเราเข้ามาจากด้านนอก เพื่อที่เจ้าจะสามารถเลือกร่างกายของคนที่มีพรสวรรค์และยึดครองมัน” ไทนิชไม่รู้เลยว่าจริง ๆ แล้วนั่นคือจักรพรรดิเลือดปีศาจ เขายังเชื่ออยู่ว่าคนที่พยายามที่จะกลืนกินวิญญาณของเขานั้นเป็นจักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปด“จักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปด วิญญาณของผู้คุมกฎเผ่าเต่าคงถูกเจ้ากลืนกินไปเรียบร้อยแล้ว มันคงจะใช้เวลาบ้างที่เจ้าจะควบคุมร่างกายได้อย่างสมบูรณ์ ดังนั้นนี่จึงเป็นโอกาสดีที่จะฆ่าเจ้าซะ” ใบหน้าของไทนิชหม่นลงและดาบคู่ก็ได้อยู่ในมือของเขาแล้วนูบิสป้องกันการโจมตีทันทีเมื่อเขาเห็นว่าไทนิชต้องการที่จะโจมตีเจี้ยนเฉิน เขาพูดอย่างเย็นชาออกมา “เจ้าอย่าบังอาจทำร้ายเจี้ยนเฉินตอนที่ข้า นูบิสผู้ยิ่งใหญ่ ยังอยู่ที่นี่นะ”“เชอะ เจ้าไม่ใช่คู่มือของจ้าหรอก ถ้าข้าต้องการจะฆ่าเจ้า มันก็คงง่ายเหมือนขยี้มด” ตาของไทนิชเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม เขาไม่เห็นนูบิสมีค่าอะไรเลยนูบิสที่แสนจะภูมิใจในตัวเองจะไปทนกับคำยั่วยุของไทนิชได้อย่างไรกัน ? พลังแห่งการมีอยู่ที่มหาศาลเปล่งออกมาจากเขาทันทีและสายตาของเขาก็เกรี้ยวกาดในตอนนี้ จิตสังหารพุ
