ป็นประกายอยู่ในตาของไทนิชและเขาก็กำลังจะยิงพลังนั้นไปที่พวกเขาทั้งสองอย่างไรก็ตาม แผ่นหินก้อนใหญ่ก็ตกลงมาจากเพดานนตอนนี้ และทำเกิดเสียงระเบิดดังตอนที่มันกระทบกับพื้นไทนิชอดไม่ได้ที่จะช้าลงเนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ เขามองขึ้นไปอย่างไม่รู้ตัวรูใหญ่เผยให้เห็นบนเพดานของโถงที่แต่เดมถูกหินปิดเอาไว้ แสงสีครามอ่อนโยนเปล่งออกมาจากด้านในแต่ไม่สามารถเห็นด้านในได้อย่างชัดเจน“นะ นี่เป็นศูนย์กลางของโถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปด มันเป็นที่ที่เป็นศูนย์ควบคุมของมัน ! ” ไทนิชอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความยินดี เขาไม่ลังเลและสลายพลังที่อยู่ที่ปลายนิ้วของเขาและพุ่งเข้าไปที่รูนั้นแสงสีฟ้าหายไปอย่างรวดเร็วหลังจากที่ไทนิชเข้าไป และในตอนที่แสงหายไป รูที่เพดานก็หายไปด้วยเช่นกัน เพดานกลับไปเป็นเหมือนก่อนหน้านี้ สิ่งที่เหลือทิ้งไว้มีเพียงแผ่นหินใหญ่ที่นอนกองอยู่ที่พื้นในตอนนี้“ข้าไม่คิดเลยว่าจะมีศูนย์กลางของโถงศักดิ์สิทธิ์อยู่จริง ๆ ” นูบิสจ้องไปที่เพดานอย่างหดหู่ ในขณะที่ความอิจฉาลุกไหม้และเป็นประกายอยู่ในตาของเขา โชคไม่ดีที่ไทนิชมีพลังของจักรพรรดิ ซึ่งแข็งแกร่งเพียงพอที่จะทำลายโถงศักดิ์สิทธิ์ได้ เขาไม่กล้าที่จะสู้กับมันเลยแม้แต่น้อยชั้นที่เก้าสงบอีกครั้งด้วยการหายไปของไทนิช มีเพียงเจี้ยนเฉินและนูบิสเท่านั้นที่ยังอยู่ที่นี่ในตอนนี้ เจี้ยนเฉินทุ่มเทความพยายามทั้งหมด
