ากฏขึ้นในหัวของเจี้ยนเฉิน ซึ่งทำให้เขาหน้าซีดเล็กน้อย
เขาได้บทสรุปที่น่าเหลือเชื่อหลังจากที่คิดทบทวนไปถึงทุกเรื่องที่แปลก ๆ ที่เกิดขึ้นในโถงศักดิ์สิทธิ์ของแผ่นดินทั้งแปด จักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปดยังมีชีวิตอยู่
เสียงลมหวีดหวิวดังออกมา ไทนิชและอีกทั้งสี่คนพุ่งไปที่บอลสีคราม พวกเขาเร็วเหมือนสายฟ้า
นูบิสไม่ลังเลเช่นกันแต่ในตอนที่เขากำลังจะเข้าไปร่วมวง เจี้ยนเฉินก็ยื่นมือออกไปและจับไหล่ของนูบิสเอาไว้ เขาใช้วิชาสื่อสารและพูดออกไป “อย่าไป มันไม่ง่ายเหมือนที่เห็น”
นูบิสเชื่อเจี้ยนเฉินอย่างสนิทใจหลังจากที่รู้จักเขามาหลายปี เขาหยุดวู่วามหลังจากที่เจี้ยนเฉินเตือนเขา
ไทนิชและคนทั้งสี่ไปถึงตรงหน้าแสงนั้นในพริบตาและเอื้อมมือออกไปพร้อมกัน
ทันใดนั้นเอง บางอย่างก็เกิดขึ้น แสงสีฟ้าได้หายไปและแทนที่ด้วยแสงสีแดงจ้า ก่อนที่พวกเขาจะทันได้ตอบโต้ มันก็พุ่งเข้าไปที่พวกเขาด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ ทันใดนั้นเองมันก็หายเข้าไปในหัวของพวกเขา
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ข้ารอวันนี้มานานแล้ว มันคงอีกไม่นานหรอกที่ข้าจะกลับมา ศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเล ศาลาเทพเจ้าอสรพิษ ศาลาวิญญาณสวรรค์ ข้าจะจัดการพวกเจ้าทันทีที่ข้าได้ร่างกายของพวกนี้ไป” เสียงหัวเราะที่ป่าเถื่อนและอำมหิตดังออกมากลางอากาศ
ทั้งเจี้ยนเฉินและนูบิสเคร่งเครียดเมื่อพวกเขาเห็นว่าสถานการณ์เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ใจของพวกเขาตกไปถึงตาตุ่มเพราะเสียงหัวเราะที่ป่าเถื่อนนั่น
“นี่
