มสามารถของเขาแม้ว่าจะอยู่กลุ่มเดียวกันมานาน
ไทนิชมองไปที่คนอื่น ก่อนที่จะจ้องลึกเข้าไปที่โถง ตาของเขาลุกโชนไปด้วยความสนใจ
รูปปั้นใหญ่ยืนอยู่ที่ส่วนลึกของโถง มันเป็นรูปปั้นของชายวัยกลางคนและมันก็ดูเหมือนมีชีวิต เหมือนเป็นคนจริง ๆ รูปปั้นเต็มไปด้วยเสน่ห์ รูปปั้นตั้งอยู่ตรงนั้นเหมือนเป็นส่วนหนึ่งกับรอบ ๆ โดยไม่มีข้อแตกต่างอะไรเลย
เมื่อจ้องไปที่รูปปั้น พวกเขาทั้งหมดรู้สึกกดดันไปถึงวิญญาณของพวกเขาอย่างมากโดยไม่รู้ตัว มันเหมือนว่าพวกเขากำลังยอมศิโรราบให้กับรูปปั้นนั้น
“นี่เป็นจักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปดจริง ๆ หรือ ? ” เจี้ยนเฉินยากที่จะสงบอยู่ได้ในขณะที่เขาจ้องไปที่รูปปั้น
อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินก็จำคำแนะนำจากผู้อาวุโสประจำศาลาฮงจากศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลได้ จากนั้นเขาก็มองไปรอบ ๆ ในขณะที่เขาคิด “ผู้อาวุโสฮงพูดว่านอกเหนือจากตำนานนี้ โถงศักดิ์สิทธิ์เป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในที่นี้ ถ้าข้าหาศูนย์ควบคุมได้ ข้าจะสามารถควบคุมโถงศักดิ์สิทธิ์นี้ได้ มันอยู่ไหนกันนะ ? “
“เจี้ยนเฉิน ทำไมยุทธภัณฑ์จักรพรรดิถึงไม่ได้อยู่ที่นี่ล่ะ ? มันไปไหนกัน ? ” ทันใดนั้นเอง เจี้ยนเฉินก็ได้ยินข้อความทางจิตใจจากนูบิส
เจี้ยนเฉินนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย สายตาของเขาเป็นประกายและเขาก็มองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง เขาไม่เห็นร่องรอยของยุทธภัณฑ์จักรพรรดิเลย
“มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง ? พวกเราเข้ามาที่ประตูที่ถูกทำลายโดยยุทธภัณฑ์จักรพรรดิแล
