นมาอย่างรุนแรงและเขาก็แทงกระบี่ออกไปอีก ยุทธภัณฑ์ราชากลายเป็นภาพติดตาหลายภาพและห้อมล้อมพวกเขาทั้งสามเอาไว้
เสียงดังถี่กระชั้นกันเกิดขึ้นหลายเสียง เจี้ยนเฉินโจมตีไปที่พวกเขาทั้งสามมากกว่าสิบครั้งทันทีเหมือนห่าฝน รอยแตกเหมือนใยแมงมุมปรากฎขึ้นบนเกราะของพวกเขาและกระจายออกอย่างรวดเร็ว
ท่าทางของทั้งสามคนเปลี่ยนไป พลังของเซียนราชาพุ่งพวยออกมาจากพวกเขาทันที พวกเขาต้องการที่จะใช้มันเพื่อเผชิญหน้ากับเจี้ยนเฉินอีกครั้ง
เจี้ยนเฉินรู้ดีว่าพลังนี้นั้นน่ากลัวเพียงใด ดังนั้นเขาจึงไม่ต่อสู้กลับไปเลย เขาขยับมือ หลังจากนั้นวัตถุเซียนสูง 10 เมตรก็ลอยมาจากด้านหลังทันทีและป้องกันการโจมตีจากทั้งสามเอาไว้
การโจมตีที่สั่นได้แม้แต่ปราสาทได้กระแทกเข้าไปที่วัตถุเซียนแต่มันก็ไม่ได้ทำให้วัตถุเซียนไม่สั่นไหวเลย มันต้านการโจมตีได้อย่างไม่ยากเย็นนัก
“ข้าอยากจะรู้ว่าเจ้าเหลือพลังอยู่มากแค่ไหนกัน” เจี้ยนเฉินพูดออกมาอย่างเย็นชา หลังจากนั้น เขาก็โจมตีต่ออย่างบ้าคลั่งพร้อมทั้งใช้วัตถุเซียนในการป้องกันตัวเองไปด้วย
พลังที่อยู่ในตัวของพวกเขาทั้งสามหมดไปอย่างรวดเร็วภายใต้การใช้งาน พวกเขาสูญเสียความสามารถในการต่อสู้กับเจี้ยนเฉินโดยไม่มีพลังจากเซียนราชา ดังนั้นพวกเขาจึงพลาดพลั้งอย่างรวดเร็ว วิญญาณของพวกเขาทั้งหมดถูกเจี้ยนเฉินกำจัดไป
หลังจากที่พวกเขาตาย เลือดในตัวของพวกเขาก็ถูกดูดไปอย่างรวดเร็วโดยโถง พวกเขากลายเป็นศพที่หดตัวล
