างของทั้งสามคนเปลี่ยนไป พลังของเซียนราชาพุ่งพวยออกมาจากพวกเขาทันที พวกเขาต้องการที่จะใช้มันเพื่อเผชิญหน้ากับเจี้ยนเฉินอีกครั้งเจี้ยนเฉินรู้ดีว่าพลังนี้นั้นน่ากลัวเพียงใด ดังนั้นเขาจึงไม่ต่อสู้กลับไปเลย เขาขยับมือ หลังจากนั้นวัตถุเซียนสูง 10 เมตรก็ลอยมาจากด้านหลังทันทีและป้องกันการโจมตีจากทั้งสามเอาไว้การโจมตีที่สั่นได้แม้แต่ปราสาทได้กระแทกเข้าไปที่วัตถุเซียนแต่มันก็ไม่ได้ทำให้วัตถุเซียนไม่สั่นไหวเลย มันต้านการโจมตีได้อย่างไม่ยากเย็นนัก“ข้าอยากจะรู้ว่าเจ้าเหลือพลังอยู่มากแค่ไหนกัน” เจี้ยนเฉินพูดออกมาอย่างเย็นชา หลังจากนั้น เขาก็โจมตีต่ออย่างบ้าคลั่งพร้อมทั้งใช้วัตถุเซียนในการป้องกันตัวเองไปด้วยพลังที่อยู่ในตัวของพวกเขาทั้งสามหมดไปอย่างรวดเร็วภายใต้การใช้งาน พวกเขาสูญเสียความสามารถในการต่อสู้กับเจี้ยนเฉินโดยไม่มีพลังจากเซียนราชา ดังนั้นพวกเขาจึงพลาดพลั้งอย่างรวดเร็ว วิญญาณของพวกเขาทั้งหมดถูกเจี้ยนเฉินกำจัดไปหลังจากที่พวกเขาตาย เลือดในตัวของพวกเขาก็ถูกดูดไปอย่างรวดเร็วโดยโถง พวกเขากลายเป็นศพที่หดตัวลงอย่างรวดเร็วเจี้ยนเฉินเอาแหวนมิติออกมาจากพวกเขา ในขณะที่วัตถุเซียนหดลงและลอยเข้ามาในมือของเขา เจี้ยนเฉินมาถึงตรงหน้าเสือขาวและลูบไปที่ขนสีขาวหิมะของมันอย่างอ่อนโยน เขาพูด “เสี่ยวไป๋ มันอันตรายมากไปที่นี่ เจ้าควรจะกลับไปที่มิติของวัตถุเซียนและฝึกให้หนักเพื่อเพิ่มพลัง”ในช่วงเวลานี้ เสือขาวไ
