เป็นชิ้น ๆ ” ตาของนูบิสแดงก่ำในขณะที่มือสีทองของเขาพุ่งไปที่คนทั้งสามนั้นทันที
ในตอนนี้เอง โมจื่อและอีกทั้งสองคนดูเหมือนเป็นอีกคนไปเลย พวกเขารู้ดีว่านูบิสนั้นแข็งแกร่งเพียงใด แต่พวกเขาก็มองดูว่าการโจมตีของนูบิสไม่มีอะไร แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความดูถูก
พลังที่มหาศาลพุ่งออกมาจากพวกเขา และควบแน่นเป็นเกราะที่ปกป้องพวกเขา
มือของนูบิสไม่สามารถที่จะเจาะผ่านเกราะของพวกเขาไปได้ ทั้งหมดที่ทำได้ก็แค่ทำให้พวกเขาถอยไปสองสามก้าว
“นี่มันเป็นพลังของเซียนราชา ไม่ใช่ว่าพวกเจ้าใช้มันไปหมดแล้วหรือ ? เจ้ามันยังมีมันเหลือได้ยังไง ? ” นูบิสตกใจ เขาเคร่งเครียดทันที
ทั้งสามคนเย้ยหยันออกมาเมื่อพวกเขาได้ยินแบบนี้ หนึ่งในนั้นพูดออกมา “ใช้หมดแล้วงั้นหรือ ? ฮ่าฮ่า นั่นมันแค่หลอกเจ้า นูบิส พลังที่อยู่บนตัวของพวกเราอาจจะไม่ได้มาจากจอมยุทธระดับผู้อาวุโสประจำศาลา แต่พวกมันก็เป็นพลังจากจอมยุทธ 16 ดาวอยู่ดี เจ้าคิดว่าเจ้าจะสามารถทำลายพวกมันได้ด้วยแค่พลังของเจ้าอย่างนั้นหรือ ? “
นูบิสตอบกลับอย่างเย็นชา “เจ้าคิดว่าเจ้าจะสามารถได้ตำนานของจักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปดเพราะทำแบบนี้งั้นหรือ ? เจ้าลืมไปแล้วหรือว่ายังมีไทนิชอีกนอกจากเจี้ยนเฉิน ถ้าไม่มีเจี้ยนเฉิน พวกเจ้าไม่มีทางที่จะเอาชนะไทนิชได้ด้วยพลังเซียนราชาของพวกเจ้า”
“ใครพูดว่าพวกเราต้องการตำนาน ? ” โมจื่อจ้องไปที่นูบิสและเยาะเย้ย “เป้าหมายสุดท้ายของพวกเราไม่ใช่ตำนานแต
