อนที่จะลอกคราบและทำให้เกล็ดของเขาเกิดขึ้นมาใหม่
“นูบิส ข้าอยู่นี่แล้ว หยุด ! ” เสียงของเจี้ยนเฉินดังขึ้นในหัวของนูบิสตอนนี้
นูบิสตาโตและเขาก็หยุดทักษะลับอย่างไม่รู้ตัว แสงสีทองสว่างขึ้นตรงหน้าเขาและหอคอยสีทองก็ลอยผ่านอากาศมาก มันเป็นเกราะให้กับเขา
หอคอยสีทองสูง 10 เมตรและกว้าง 2 เมตร มันจอดลงอย่างแรงบนพื้น ทำให้พื้นสั่นไหวอย่างรุนแรง
บู้ม ! การโจมตีทั้งสามปะทะเข้ากับมันแต่ทั้งคู่ก็ยังอยู่ดี หอคอยป้องกันการโจมตีทั้งสามให้นูบิสและโผล่ออกมาอย่างไร้รอยขีดข่วน
เสียงคำรามดังของเสือดังระเบิดออกมา แสงสีขาวโผล่ขึ้นมา เสือขาวที่น่าเกรงขามปรากฎขึ้นที่ด้านหลังของกลุ่มโมจื่อทั้งสามคน
เสือขาวยาว 3 สามเมตรและมีปีกที่หลังของมัน ในขณะที่มันยืนอยู่ที่นั่น ความกดดันก็เริ่มที่จะโรยตัวลงมารอบ ๆ มันเหมือนผู้คุมกฎของโลกและกลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่ของมันก็หนาแน่นกว่าของเซียนจักรพรรดิเสียอีก
ไม่ต้องแปลกใจเลยที่ด้านหลังของเสือนั้นมีเจี้ยนเฉินนั่งอยู่
กลุ่มของโมจื่อมองไปที่เจี้ยนเฉินที่อยู่ด้านหลังและตาของพวกเขาก็โตราวกับไข่ห่านทันที พวกเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
“เจี้ยนเฉิน เจ้าหนีออกมาได้ ! เป็นไปได้ยังไงกัน…”
“เจ้าฝ่าออกมาจากอาคมงั้นหรือ ? ! เจ้าทำลายมันไปงั้นหรือ..”
“เป็นไปไม่ได้ ช่องว่างที่ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิสร้างไว้ได้ปิดสนิทไปแล้วนี่ ! เจ้าออกมาได้ยังไงกัน…”
ทั้งสามอุทานออกมาอย่างตกใจในขณะที่พวกเขาเริ่มกลัว
