ะมีปีกที่หลังของมัน ในขณะที่มันยืนอยู่ที่นั่น ความกดดันก็เริ่มที่จะโรยตัวลงมารอบ ๆ มันเหมือนผู้คุมกฎของโลกและกลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่ของมันก็หนาแน่นกว่าของเซียนจักรพรรดิเสียอีกไม่ต้องแปลกใจเลยที่ด้านหลังของเสือนั้นมีเจี้ยนเฉินนั่งอยู่กลุ่มของโมจื่อมองไปที่เจี้ยนเฉินที่อยู่ด้านหลังและตาของพวกเขาก็โตราวกับไข่ห่านทันที พวกเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ“เจี้ยนเฉิน เจ้าหนีออกมาได้ ! เป็นไปได้ยังไงกัน…”“เจ้าฝ่าออกมาจากอาคมงั้นหรือ ? ! เจ้าทำลายมันไปงั้นหรือ..”“เป็นไปไม่ได้ ช่องว่างที่ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิสร้างไว้ได้ปิดสนิทไปแล้วนี่ ! เจ้าออกมาได้ยังไงกัน…”ทั้งสามอุทานออกมาอย่างตกใจในขณะที่พวกเขาเริ่มกลัวลนลาน
ยักษ์โลหิตที่เกิดขึ้นมาในมิติของอาคมนั้นมีความแข็งแกร่งอย่างน้อยเท่ากับเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 5 มันไม่ใช่อะไรที่พวกเขาจะสามารถกำจัดได้ ถ้ามันยังอยู่ที่นี่ คงจะมีแต่ความตายเท่านั้นที่รอพวกเขาอยู่ แต่ในตอนนี้ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิได้เจาะรูผ่านอาคมออกไป มันกลายเป็นเป้าหมายที่ทำให้ทุกคนหนีไปตรงนั้นเพราะพวกเขารู้ว่าบางทีนี้อาจจะเป็นเพียงหนทางเดียวที่พวกเขาจะรอดได้
ดังนั้น พวกเขาทั้งหมดจึงเคลื่อนที่ให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้
“ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ เจ้าอย่าบังอาจหนีไปนะ ข้าขังเจ้าเอาไว้ครั้งหนึ่งแล้ว ดังนั้นครั้งนี้ข้าจะขังเจ้าเอาไว้อีกครั้ง” เจี้ยนเฉินกลายเป็นภาพติดตาและพุ่งที่ช่องว่างด้วยความเร็วดุจสายฟ้า
