ที่เป็นมนุษย์ตายไปในการทำสมาธิ พวกเขาก็ทิ้งอาวุธเอาไว้”
“อะไรนะ ! ? กระบี่ใหญ่นั้นถูกทิ้งเอาไว้โดยเซียนจักรพรรดิที่เป็นมนุษย์งั้นหรือ ? “
“นั่นหมายความว่า กระบี่นี้เป็นการแสดงว่าเซียนจักรพรรดิที่เป็นมนุษย์ได้ตายไปแล้วใช่หรือไม่ ? “
“พระเจ้า นี่เป็นอาวุธของเซียนจักรพรรดิที่เป็นมนุษย์จริงจริง ถ้าข้าสามารถใช้มันได้ ข้าก็ไม่ต้องกลัวอะไรอีก เมื่อข้าต้องสู้กับจอมยุทธ 15 ดาว”
ทุกคนเอะอะโวยวาย อาวุธที่ถูกทิ้งไว้โดยเซียนจักรพรรดิที่เป็นมนุษย์เพียงพอแล้วที่จะทำให้พวกเขาเต็มไปด้วยความโลภ แม้แต่คนของเผ่าพันธุ์ทะเลจะไม่สามารถใช้อาวุธของมนุษย์ได้ด้วยเหตุผลบางอย่าง แต่มันก็มีค่ามากอย่างไม่ต้องสงสัย
ทันใดนั้นเอง ไทนิชก็หันไปหาเจี้ยนเฉินและตาของเขาก็หรี่เล็กลงแล้วพูดว่า “ผู้คุมกฎเผ่าเต่า ในตอนแรกเจ้าเอาบังลังก์ที่ทำจากผลึกศักดิ์สิทธิ์ไปและจากนั้นเจ้าก็ได้คู่มือการฝึกฝนของจักรพรรดิเลือดปีศาจไปอีก เจ้าได้ของดีกว่าพวกเรามาก ดังนั้นข้าหวังว่าคราวนี้เจ้าจะไม่เข้ามาร่วมแย่งชิงยุทธภัณฑ์จักรพรรดิอีกนะ”
เจี้ยนเฉินจ้องอย่างเย็นชาไปที่ไทนิชเมื่อเขาได้ยินแบบนั้นและเขาก็พูดออกมาอย่างไร้อารมณ์ “เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่ายุทธภัณฑ์จักรพรรดิจะเอาไปได้ง่ายดายแบบนั้น ? ถ้าเจ้ามีพลังพอก็เอามันไปเลย” เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะคิดกลับไปตอนที่เขาได้ยุทธภัณฑ์ราชา ยุทธภัณฑ์ราชาที่ถูกทิ้งเอาไว้โดยเซียนราชานั้นยังอ่อนกว่ายุทธภัณฑ์จั