แค่ไม่นาน เขาก็สังหารคนที่เขากำลังสู้ด้วยและกำจัดวิญญาณของคนนั้นไปเมื่อคนผู้นั้นตายไป เลือดของเขาก็หายไปจากพื้นทันที ในเวลาเดียวกัน หนึ่งในสี่สิบเก้าจารึกที่รวมตัวกันเป็นรูปหกแฉกที่ผนึกยุทธภัณฑ์จักรพรรดิเอาไว้ก็หายไป“ข้าจะเอายุทธภัณฑ์จักรพรรดินี้ไป ข้าจะสังหารใครก็ช่างที่ขวางทางข้า” ตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายเย็นชา เขาชักยุทธภัณฑ์ราชาออกมาจากแหวนมิติของเขาก่อนที่จะพุ่งเข้าไปหาห้าคนที่ยืนอยู่ด้วยกันนูบิสก็ตามมาด้านหลังเจี้ยนเฉินติด ๆ เพราะว่าเขาเตีรยมพร้อมอยู่นานแล้ว มือของเขากลายเป็นสีทองในขณะที่เขาพุ่งออกไปด้วยความตื่นเต้นกระบี่ของเจี้ยนเฉินกลายเป็นภาพติดตาหลายเล่มและล้อมคนทั้งห้านั้นไว้ แม้ว่าคนทั้งห้าจะสู้โดยเอาชีวิตเป็นเดิมพัน แต่พวกเขาก็ยังคงไม่ใช่คู่มือของเจี้ยนเฉิน พวกเขาปะทะกับยุทธภัณฑ์ราชาสองสามครั้งก่อนที่จะได้รับบาดเจ็บอย่างหนักในขณะที่พวกเขาล่าถอยกลับไป อย่างไรก็ตามก่อนที่พวกเขาจะทันตั้งตัวได้ หว่างคิ้วของพวกเขาก็ถูกเสียบเข้าไปและวิญญาณของพวกเขาก็ถูกกำจัดเจี้ยนเฉินเอาแหวนมิติของพวกนั้นออกตลอดทางก่อนที่จะพุ่งไปหาคนอื่นตาของนูบิสลุกโชนไปด้วยจิตต่อสู้ในขณะที่เขากำลังสู้อยู่กับสองคนด้วยหมัดเปล่าเปล่า มือของเขาเจือปนไปด้วยพิษร้ายแรง ในขณะที่เส้นแสงสีทองพุ่งออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า เขาทำให้ทั้งสองคนบาดเจ็บในพริบตาเดียว ก่อนที่จะกำจัดวิญญาณของพวกเขาโดยการแทงเข้าไปที่หน้าผากของพว
