ได้ล้อมเขาเอาไว้ แต่ละคนมองเขาอย่างดุร้าย
มือของเจี้ยนเฉินกระตุก แล้วยุทธภัณฑ์ราชาก็เริ่มเปล่งประกายสีดำออกมา กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างของมันก็เติมเต็มไปทั่วทั้งห้องและกดดันคนที่อยู่รอบ ๆ มันข่มทุกคนรอบ ๆ อย่างมาก
“ถ้าพวกเจ้ายังต้องการผลึกอยู่ละก็ เข้ามา” เจี้ยนเฉินชูกระบี่ขึ้นไปบนท้องฟ้าในขณะที่เขาพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น เขาลื่นไหลไปกับกลิ่นอายที่หนาแน่นเหมือนว่าผู้คนที่อยู่รอบ ๆ เขานั้นไม่มีอะไร
“ผู้คุมกฎของเผ่าเต่า พวกเราไม่ต้องการที่จะเป็นศัตรูกับเจ้า แต่มันช่างเป็นผลึกที่ชิ้นใหญ่เหลือเกิน มันไม่มีเหตุผลเลยถ้าเจ้าจะเอามันไปคนเดียว ทำไมเจ้าไม่เอามันออกมาแล้วแบ่งกันล่ะ ? เพราะว่าเราก็เจอมันพร้อม ๆ กัน” ชายชราชุดดำพูดออกมาด้วยเสียงทุ้ม เขากลัวเจี้ยนเฉินมากแต่ความยั่วยวนของผลึกศักดิ์สิทธิ์นั้นก็มากเหลือเกิน อีกทั้งยังมีหลายคนที่อยู่ที่นี่อีก ดังนั้นเขาเชื่อว่า ถ้าพวกเขาร่วมมือกัน ผู้คุมกฎเผ่าเต่าก็คงสู้พวกเขาไม่ได้แม้ว่าจะแข็งแกร่งเพียงใด
เจี้ยนเฉินชูแหวนมิติสูงขึ้นด้วยมือซ้ายของเขาและพูดออกมา “ผลึกอยู่ที่นี่แล้ว ถ้าเจ้าต้องการมันก็เข้ามา”
“ผู้คุมกฎเผ่าเต่า เจ้าแข็งแกร่งก็จริง นั่นเป็นความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ แต่เจ้ามั่นใจแค่ไหนที่จะสู้กับทักษะเซียนระดับเทียนของข้า ? ” ชายหนุ่มพูดออกมาอย่างทะนงตัว เขาเป็นหนึ่งในคนที่มีทักษะเซียนระดับเทียน
ลมเริ่มพัดหวีดหวิวในขณะที่ชายหนุ่มพูดจบ เจี้
