แต่ไกลในขณะที่สายตาของเขาสั่นไหว จิตสังหารที่แหลมคมซ่อนลึกอยู่ในดวงตาของเขาและเขาคิด “ผู้คุมกฎเผ่าเต่า เจ้าแข็งแกร่งจริง ๆ แต่สุดท้ายเจ้าก็ต้องตายด้วยน้ำมือของข้า”
เจี้ยนเฉินกวาดสายตามองทุกคนอย่างช้า ๆ ด้วยสายตาที่แหลมคม “เมื่อไม่มีใครต้องการที่จะสู้กับข้าอีกแล้ว ผลึกชิ้นนี้ก็เป็นของข้า” เจี้ยนเฉินเก็บแหวนมิติก่อนที่จะค้นหาไปที่รอบโถงต่อ
บรรยากาศแห่งความกังวลในโถงก็หายไปทันทีจากการกระทำของเจี้ยนเฉิน ทุกคนล้มเลิกความคิดที่จะต่อสู้กับเจี้ยนเฉินเพื่อชิงผลึก และตั้งหน้าหาสมบัติอื่นต่อในโถง
เลือดหายไปจากจอมยุทธทั้งสองที่เจี้ยนเฉินสังหารไปอย่างรวดเร็วและถูกดูดซึมไปที่พื้นโดยไม่ทิ้งร่องรอยอะไรเอาไว้เลย แม้ว่าทุกคนจะเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ก็ไม่มีใครรู้เหตุผล แม้ว่าพวกเขาจะคิดหนักขนาดไหนก็ตาม พวกเขาโยนเอาเรื่องนี้ทิ้งไปและไม่สนใจกับเหตุการณ์แปลกประหลาดนี้
หลังจากนั้นทุกคนก็ค้นหาไปทั่วทั้งชั้นที่หนึ่งไปครึ่งวัน พวกเขาเอาสมบัติที่มีค่าไป ทำให้ชั้นหนึ่งว่างเปล่า เมื่อพวกเขาเอาทุกอย่างไปแล้ว พวกเขาก็ย้ายไปที่อื่น
ชั้นที่สองมีสิ่งมีค่าและของหายากอยู่หลายอย่าง ซึ่งพวกมันก็ถูกเอาไปอย่างรวดเร็ว
ในตอนนี้เอง เสียงอื้ออึงดังมากแต่ไกลพร้อมด้วยคลื่นพลังที่ทรงพลัง ความวุ่นวายนี้ดึงดูดความสนใจของทุกคน ทำให้พวกเขาตามไปเพื่อสำรวจด้วยความสงสัย ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงตรงหน้าประตูหินและเหนือประตูนั้นมีคำหนึ่งคำ
