นไปด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อและไปถึงที่ข้างหน้าผลึก ยุทธภัณฑ์ราชาที่ส่องแสงสีดำแทงไปที่แขนของไทนิชที่กำลังเข้าใกล้บัลลังก์ด้วยกลิ่นอายแห่งการทำลายล้าง
ไทนิชเฝ้ามองการเคลื่อนไหวของเจี้ยนเฉินอยู่ลับ ๆ ตลอดเวลาอยู่แล้ว สำหรับเขาแล้ว มีเพียงผู้คุมกฎของเผ่าเต่าเท่านั้นที่สามารถจะกดดันเขาได้อย่างมาก ในตอนนี้เขาเห็นเจี้ยนเฉินเคลื่อนไหวแล้ว สายตาของเขาเย็นชาเป็นประกาย เขาดึงมือกลับมา ก่อนที่จะฟันอย่างแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ไปที่เจี้ยนเฉินด้วยดาบทั้งคู่ของเขา
ยุทธภัณฑ์ราชาปะทะเข้ากับดาบของไทนิชและคลื่นพลังงานที่รุนแรงก็พุ่งพวยออกมาทันที อาวุธของพวกเขาดูเหมือนถูกกาวติดอยู่ด้วยกัน ติดอยู่และไม่ขยับเขยื้อน มีเพียงคลื่นพลังรุนแรงเท่านั้นที่ถูกส่งออกมาจากจุดที่อาวุธทั้งสองปะทะกัน
พวกเขาจ้องมองกันและกันด้วยตาหรี่เล็ก เจี้ยนเฉินยังไร้อารมณ์และเยือกเย็น เห็นได้ชัดว่าเขายังสงบอยู่ อีกทางหนึ่ง ไทนิชนั้นเคร่งเครียดและหน้าของเขาก็หม่นลงมาก พร้อมกันกับสีหน้าตกใจจาง ๆ
“อ้าก ! “
การปะทะอยู่แบบนั้นไม่นาน ไทนิชคำรามออกมาอย่างรุนแรงและพลังงานที่น่ากลัวมากกว่าเดิมก็พุ่งออกมาจากร่างของเขา พลังผ่านมือของเขาเข้าไปที่ดาบ มันถล่มอย่างรุนแรงไปที่ยุทธภัณฑ์ราชาของเจี้ยนเฉิน
บู้ม !
พวกเขาแยกออกจากกันในที่สุดพร้อมกับเสียงดังสนั่น และทั้งคู่ก็กระเด็นออกไปด้วยพลังงานที่รุนแรง
เจี้ยนเฉินทรงตัวได้หลังจากที่ถอยไปหลายเมตรและ
