้ม่านพลังลดลงครึ่งหนึ่งเมื่อพวกเขาจากไป อย่างไรก็ตาม ยังมีจอมยุทธสิบกว่าคนที่กำลังฟื้นฟูร่างกายอยู่เงียบ ๆ ที่เดิม พวกเขาไม่ต้องการที่จะออกไปจนกว่าที่จะอยู่ในสภาพสมบูรณ์ เพราะว่าถ้าพวกเขาไปเจอสมบัติเข้า พวกเขาก็คงไม่มีพลังที่จะต่อสู้เพื่อแย่งชิงมันมาได้เจี้ยนเฉินไม่ทำตัวเด่นและเคลื่อนที่ไปโดยอยู่ตรงกลางของกลุ่ม ในขณะที่ไทนิชเดินอยู่ด้านหน้าสุด เขามีพลังของเซียนราชามากกว่าใครอื่น และเขายังใช้มันไม่หมดแม้ว่าจะผ่านการต่อสู้กับสัตว์อสูรมาสามวันแล้ว ในตอนนี้เขายังคงใส่เกราะหนามากที่ควบแน่นมาจากพลังงานเพื่อป้องกันการถูกซุ่มโจมตีในตอนที่เขากำลังเดินทางอยู่บรรยากาศเงียบสงัดตลอดทางที่พวกเขาไป ทุกคนขึ้นบันใดและมาถึงที่ทางเข้าหลักของโถงใหญ่โตในที่สุด พวกเขาทั้งหมดหยุดพร้อมกัน“ทุกคน พวกเรามาผลักให้ประตูของโถงเปิดพร้อม ๆ กัน” ไทนิชพูดกับผู้คนที่อยู่ด้านหลังเขา สายตาของเขาหยุดเล็กน้อยเมื่อเขามองไปที่เจี้ยนเฉินแต่เขาก็มองผ่านไปอย่างรวดเร็วทุกคนพยักหน้ารับอย่างเงียบ ๆ ก่อนที่จะรวบรวมม่านพลังรอบรอบตัวเอง พวกเขาผลักประตูให้เปิดออกพร้อมกันเสียงดังแอ้ด ประตูที่หนักอึ้งก็ถูกผลักให้เปิดออกอย่างช้า ๆ โดยทุกคน มันไม่เหมือนโถงที่ศูนย์กลางของที่นี่ซึ่งพวกเขาถูกโจมตีโดยพลังที่รุนแรงในตอนที่พวกเขาเปิดออกมันค่อนข้างมืดด้านในแต่มันก็ตกแต่งไว้สวยงาม มันเต็มไปด้วยงานศิลปะที่มีค่าและมันดูหรูหรามาก จอมยุทธทุกคนสังเ
