็นด้วยกับผู้อาวุโสหยุน…”..หลังจากเงียบไปสักพัก ผู้อาวุโสสูงสุดคนอื่นที่เหลือก็ออกความเห็นออกมา พวกเขาทั้งหมดเห็นด้วยกับข้อเสนอแนะของเจียงหยาง ชิง หยุนใบหน้าของเจียงหยาง ซู หยวนเซียวมืดมนลงทันที เขาเริ่มโกรธเกรี้ยวอย่างมาก“เมื่อคนอื่น ๆ เห็นด้วยกับข้า พวกเราก็จะทำแบบนั้น วันที่พวกเราจะเอาผนึกในหัวของเขาออกจะเป็นวันที่เขาเอาเจียงหยาง เซียงเทียนกลับมาได้” เจียงหยาง ฉิง หยุนพูดพร้อมรอยยิ้ม หลังจากนั้นเขาก็จากไปพร้อมกับผู้อาวุโสคนอื่นเจียงหยาง ซู หยวนเซียวและเจียงหยาง ซู เซียวลอยอยู่กลางอากาศด้วยท่าทางมืดมน พวกเขาโกรธเกรี้ยวมาก ในขณะที่เจียงหยาง ซู อวี้หยวนสะอึกสะอื้นอยู่ ในตอนแรกนางคิดว่าผู้อาวุโสสูงสุดจะเอาผนึกในหัวของเขาออกทันทีที่นางนำเจียงหยาง ซู หยุนคงกลับมา แต่นางไม่คิดว่าสุดท้ายมันจะลงเอยเช่นนี้“พวกนั้นทำเกินไปแล้ว” เจียงหยาง ซู หยวนเซียวกำหมัดแน่น เขาโกรธจัดจนเขาเริ่มจะตัวสั่นเล็กน้อยเจียงหยาง ซู เซียวถอนหายใจยาว เขาเต็มไปด้วยความช่วยไม่ได้ในขณะที่เขาถอนหายใจออกมา “ทั้งหมดเป็นเพราะพยัคฆ์ปีกเทวะ…”ในตอนสุดท้าย ผนึกของเจียงหยาง ซู หยุนคงก็ไม่ได้เอาออก และเขาก็กลับเข้าไปที่ตระกูลไม่ได้อีก ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ ทั้งหมดที่เขาจะทำได้มีแค่กลับไปที่เมืองลอร์และอยู่ที่นั่นในฐานะหัวหน้าตระกูลที่น่าเคารพและน่านับถือของตระกูลเจียงหยางเจียงหยาง ซู หยวนเซียวและเจียงหยาง ซู อวี้หยวนไม่ได้กลับไ
