างไรก็ตาม ไม่มีใครสังเกตว่าในตอนที่เจียงหยาง ซู หยุนเซียวได้เปิดประตูมิติของตระกูล กระบี่ได้สั่นไหวแบบไม่ทันสังเกตได้ แม้ว่ามันจะไม่ได้ขยับเลยแม้แต่มิลลิเมตรเดียวมาหลายร้อยปีแล้วครอบครัวของเจียงหยาง ซู หยวนเซียวเข้าไปที่ตระกูลซึ่งตั้งอยู่ในมิติที่แยกออกมา ทันทีที่พวกเขาก้าวเข้าไป ชายชราในชุดสีฟ้าก็บินเข้ามาด้วยความเร็วดุจสายฟ้า เขามาถึงตรงหน้าคนทั้งสามในพริบตาเดียว“หยวนเซียว ในที่สุดเจ้าก็กลับมา ข้าคิดว่าเจ้าจะใช้ชีวิตทั้งหมดของเจ้าที่เหลือด้านนอกซะแล้ว” ชายชราพูดออกมา มันไม่มีอะไรพิเศษในเสียงของเขาแต่เขาจ้องไปที่เจียงหยาง ซู หยุนคงด้วยสายตาที่ชราของเขา เขาเต็มไปด้วยความตกใจและสงสัย“ท่านปู่ หลานได้นำคงเอ๋อที่อยู่ด้านนอกกลับมาแล้ว คงเอ๋อ ทำไมเจ้าไม่รีบคารวะท่านปู่ของเจ้าล่ะ” น้ำเสียงของเจียงหยาง ซู หยุนเซียวเต็มไปด้วยอารมณ์ชายชราคนนั้นคือเจียงหยาง ซู เซียว เขาเป็นสมาชิกที่อาวุโสที่สุดของสาขาซูในตระกูลเจียงหยาง แม้ว่าเขาจะเป็นผู้อาวุโสสูงสุดเหมือนเจียงหยาง ซู หยวนเซียว ความแตกต่างของอายุของพวกเขานั้นประมาณ 1,000 ปี เจียงหยาง ซู หยุนเซียวเป็นลูกหลานของเขา“เจ้าพูดว่าอะไรนะ ? ขะ เขาคือคงเอ๋อ ? ” เจียงหยาง ซู เซียวเต็มไปด้วยความประหลาดใจในขณะที่เขาจ้องอย่างเหม่อลอยไปที่เจียงหยาง ซู หยุนคงเจียงหยาง ซู หยุนคงก้าวมาข้างหน้า ในตอนที่เขากำลังจะคารวะเจียงหยาง ซู เซียว ปราณกระบี่ที่สุดยอดก็พุ่ง
