ด้เกลียด ? ” นางกำลังสับสนไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย
ทันใดนั้นเอง ตาของนางก็หรี่เล็กลง นางมองไปไกลทันทีและนางก็โบกมืออย่างอ่อนโยน นางแหวกมิติเปิดออกทันที มันทำให้เกิดประตูมิติออกมาอย่างรวดเร็ว ผ่านประตูมิติไป ทวีปที่กว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุดมองเห็นได้ในนั้น มันคือทวีปเทียนหยวน
หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์หายเข้าไปในประตูมิติ และเดินออกไปที่ทวีปเทียนหยวนที่ห่างไกล
ภายในตระกูลเทียนฉินของเมืองหว่าลู่เหรินในอาณาจักรซูย่า หญิงสาวกำลังนั่งอยู่คนเดียวที่กระโจม นางเล่นพิณซึ่งเป็นเพลงที่ไพเราะออกมาซึ่งดังผ่านสวนไปอย่างนุ่มนวล
แม้ว่าพิณของฉินฉินจะอยู่ในระดับที่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของคนได้ แต่มันก็มีพลังพอที่จะมีอิทธิพลกับความรู้สึกของผู้คนได้ มันสามารถทำให้คนอื่นถูกมัวเมาได้อย่างไม่เต็มใจด้วยเสียงเพลงจากพิณของนาง
พิณของฉินฉินดูเหมือนพิณปีศาจร่ำไห้ที่ใช้โดยหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์เป๊ะ ๆ พิณสองอันนั้นมีสีเหมือนกัน ขนาดเหมือนกันและมีสายเท่ากัน มันดูเหมือนกันจริง ๆ
“ท่านเจี้ยนเฉิน ท่านอยู่ที่ไหน ? ท่านยังสบายดีหรือไม่ ? ” ฉินฉินอดไม่ได้ที่จะจินตนาการถึงใบหน้าที่แน่วแน่และหล่อเหลาของเจี้ยนเฉิน นางรำลึกถึงอดีตและอาจจะเป็นเพราะอารมณ์ของนาง เพลงที่นางเล่นจึงแฝงไว้ด้วยความปรารถนาและความห่วงใย
“ฉินเอ๋อ เจ้ามาเล่นที่นี่อีกแล้ว ! ” เสียงหนักแน่นดังมาจากด้านหลังของนาง หัวหน้าตระกูลได้มาถึงตรงหน้านาง และจ้อง
