งไปโดยไม่หยุดพักเลย
“น้องสาว พี่เคารพการตัดสินใจของเจ้า ในอนาคต พี่จะกลายเป็นเซียนสวรรค์อย่างแน่นอนและไปหาเจ้าที่ทะเลแสนไกลนั่น” ดวงตาของฉินเซียวคลอไปด้วยน้ำตา เขาไม่อยากที่จะแยกจากฉินฉินไป
ตาของฉินฉินเองก็คลอไปด้วยน้ำตาเช่นกัน นางพูด “ท่านพี่ เมื่อท่านได้พบนายน้อยเจี้ยนเฉินอีกครั้ง กรุณาเอาภาพวาดนี้ให้เขาด้วย” ฉินฉินดึงกระดาษออกมาจากสาบเสื้อของนาง ก่อนที่จะเปิดมันออกอย่างช้า ๆ ไม่ต้องแปลกใจเลยที่รู้นั้นเป็นภาพวาดของเจี้ยนเฉิน เขากำลังถือกระบี่วายโปรยอยู่ ท่าทางของเขากับกระบี่นั้นเฉียบคม เหมือนว่าทุก ๆ การโจมตีของเขานั้นร้ายแรงมาก ภาพวาดนี้เหมือนจริงเป็นที่สุด
