ตระกูลเจียงหยางเหมือนลูกธนูในขณะที่เขาเปล่งพลังอันยิ่งใหญ่ของเขาออกมาเจียงหยาง ซู หยวนเซียว และเจียงหยาง ซู อวี้หยวนกำลังมองลงไปที่ตระกูลที่เฟื่องฟูด้านล่างจากหน้าต่างของหอคอย ทันใดนั้นเอง สายตาของเจียงหยาง ซู หยวนเซียวก็หรี่เล็กลงและเขาก็เงยหน้าขึ้นช้า ๆ และจ้องไปไกล เขาสัมผัสได้ถึงพลังของเซียนผู้คุมกฎที่เข้าใกล้บริเวณมากอย่างรวดเร็วแต่เขาก็ไม่ได้สนใจมัน“ตราบใดที่เขาไม่สร้างปัญหาในเมืองลอร์ ก็ปล่อยเขาไป” เจียงหยาง ซู หยวนเซียวคิด พวกเขาปกป้องตระกูลเจียงหยางและเมื่อตระกูลเจียงหยางอยู่ในเมือลอร์ พวกเขาก็เป็นเหมือนเทพเจ้าพิทักษ์เมืองไปโดยปริยาย ซึ่งทำให้แม้แต่สถานะของอาณาจักรยังดีขึ้นมากอีกด้วย“ข้าเป็นเซียนผู้คุมกฎได้สำเร็จแล้ว ข้าได้รับอายุขัยเพิ่มขึ้นมาอีก 2,000 ปี ข้าสงสัยเหลือเกินว่าท่านพ่อท่านแม่จะยังสบายดีหรือเปล่า ข้าต้องไปเยี่ยมตระกูลผู้พิทักษ์บ้างในอนาคต แต่ข้าก็สงสัยว่าพวกเขาจะยังจำข้าที่เป็นอยู่ตอนนี้ได้หรือเปล่า” ความคิดหลาย ๆ อย่างถาโถมอยู่ในหัวของเจียงหยาง ซู หยุนคงในขณะที่เขาบินอยู่ เขารู้สึกสับสนและเต็มไปด้วยอารมณ์หลากหลายเจียงหยาง ซู หยุนคงตรงเข้ามาที่เมือง และบินไปที่กลางตระกูลเจียงหยางและร่อนลงที่นั่น“ตระกูลเจียงหยางในตอนนี้ทรงพลังกว่าเมื่อก่อนมาก ทั้งหมดเป็นเพราะหลานที่มีพรสวรรค์ของข้า” เจียงหยาง ซู หยุนคงมองไปรอบ ๆตระกูลที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ เขาเต็มไปด้วยความตื่น
