ายังมีข้อตกลงก่อนหน้านี้อีก เจ้าต้องการที่จะลดค่าของพวกเราด้วยการกลับคำอย่างนั้นหรือ ? ““ผู้อาวุโสสามพูดถูกแล้ว พวกเราไม่สามารถกลับคำได้” ผู้อาวุโสสองพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา ก่อนที่จะมองไปที่ผู้นำเผ่าไทฮง “เผ่าไทฮง พวกเจ้าชนะแล้ว จากวันนี้เป็นต้นไป เผ่าเต่าของพวกเราจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของเผ่าไทฮงของเจ้า…”“ช้าก่อน ! ” ก่อนที่ผู้อาวุโสที่สองจะทันได้พูดจบ เสียงหนึ่งก็ขัดเขาขึ้นมากะทันหัน เจี้ยนเฉินเดินมาแต่ไกลและพูดด้วยเสียงดังชัด “ข้าเป็นผู้คุมกฎของเผ่าเต่า ดังนั้นข้ามีสิทธิ์ที่จะมีส่วนร่วมในทุก ๆ อย่างที่เกี่ยวกับเผ่า ในตอนนี้ข้าจะขอประกาศในฐานะผู้คุมกฎว่า เผ่าเต่าจะไม่เป็นส่วนหนึ่งของเผ่าไทฮง”เจี้ยนเฉินไม่เคยต้องการที่จะเป็นผู้คุมกฎของเผ่าเต่าแต่เขาต้องการที่จะทำความปรารถนาของผู้อาวุโสสูงสุดให้สำเร็จเพราะว่าผู้อาวุโสสูงสุดได้ตายเพื่อเขา เขาต้องรับผิดชอบอย่างหนักในการที่จะฟื้นฟูเผ่าเต่าให้กลับไปรุ่งโรจน์เหมือนแต่ก่อนใบหน้าของผู้อาวุโสสองและผู้อาวุโสสามมืดครึ้ม ผู้อาวุโสสองจ้องไปที่เจี้ยนเฉินในขณะที่เขาตะโกนออกมา “แม้ว่าข้าจะไม่สนใจเรื่องที่เจ้าไม่ได้เป็นผู้คุมกฎอย่างเป็นทางการ แต่การตัดสินของเจ้านั้นมันเพียงพอที่จะทำลายเผ่าทั้งเผ่าได้เลยนะ”“ผู้อาวุโสสูงสุดตายไปก็เพราะเจ้า เจ้าต้องการที่จะให้เผ่าทั้งเผ่าล่มสลายไปด้วยเหมือนกันหรือ ? ” ผู้อาวุโสสามก็พูดออกมาด้วย เขาหยาบคายมากเจี้ยนเฉินไ
